ΙΣΧΥΟΥΝ ΑΡΑΓΕ;

1. Ο αριθμός των σχολίων ενός μπλογκ δεν είναι ευθέως ανάλογος της επισκεψιμότητας του.
2. Ο ρυθμός δημοσίευσης των αναρτήσεων ενός μπλογκ είναι ευθέως ανάλογος του αριθμού των σχολίων των αναρτήσεων.
3. Η ποιότητα των αναρτήσεων είναι αντιστρόφως ανάλογη του ρυθμού δημοσίευσης τους. Όταν δεν ισχύει αυτό, οι αναρτήσεις είτε είναι κονσέρβα είτε αντιγραφή από άλλες ιστοσελίδες.
4. Ο αριθμός των σχολίων δεν εξαρτάται από την ποιότητα των αναρτήσεων.
5. Αντιθέτως, η ποιότητα των αναρτήσεων εξαρτάται από τον αριθμό των σχολίων διότι ο αριθμός των σχολίων επηρεάζει τον ρυθμό δημοσίευσης των αναρτήσεων.
6. Η ποιότητα των σχολίων εξαρτάται από την ποιότητα των αναρτήσεων. Όταν δεν ισχύει αυτό σημαίνει ότι ο μπλογκερ έχει αντιπάθειες.
7. Η ποιότητα των σχολίων είναι αντιστρόφως ανάλογη του ρυθμού δημοσίευσης των αναρτήσεων.
8. Η επισκεψιμότητα ενός μπλογκ είναι ευθέως ανάλογη του αριθμού των σχολίων που αφήνει ο μπλόγκερ σε άλλα μπλογκς.
9. Η επισκεψιμότητα ενός μπλογκ είναι ευθέως ανάλογη του αριθμού των ιστολογίων που περιλαμβάνονται στο blogroll του.
10. Ο αριθμός των σχολίων μίας ανάρτησης είναι αντιστρόφως ανάλογος του μεγέθους αυτής.
11. Ο αριθμός των σχολίων μίας ανάρτησης είναι ευθέως ανάλογος του αριθμού των εικόνων και των βίντεο που περιέχονται σε αυτή.
12. Όσο καθορίζει η θεματολογία ενός μπλογκ την επισκεψιμότητα αυτού, άλλο τόσο η επισκεψιμότητα ενός μπλογκ καθορίζει την θεματολογία του.

Ο ΝΤΕΝΙ ΓΚΕΤΖ ΣΤΗ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Από το blog http://mathandliterature.blogspot.com/

Την προηγούμενη φορά (7 Μαϊου) που είχε έρθει ο Ντενί Γκετζ στην Ελλάδα δεν πήγα. Αυτή τη φορά, καλώς εχόντων των πραγμάτων, θα είμαι εκεί.

Ο ΜΥΣΤΙΚΟΣ ΔΕΙΠΝΟΣ

Μικρό (227 σελ.), ευανάγνωστο, πρωτότυπο, ενδιαφέρον και μορφωτικό! "Κλέψτε" λίγο χρόνο (10-15 ώρες) από τις άλλες ασχολίες σας, και διαβάστε το. Όποιος μπει στον κόπο να του ρίξει μια ματιά, θα ήθελα να μου πει αν πιστεύει ότι στο μέλλον οι μηχανές θα μπορούν να σκέφτονται όπως οι άνθρωποι.

Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου:

"Εχει νυχτώσει... Η ομίχλη έχει τυλίξει το Christ΄s College στο Κέμπριτζ... Το τραπέζι για το δείπνο είναι στρωμένο... και όλες οι λεπτομέρειες υπολογισμένες με τη συνήθη βρετανική σχολαστικότητα και ακρίβεια: από τη σειρά με την οποία θα προσέρχονται τα ορεκτικά ως την ποιότητα των πούρων που θα συνοδεύσουν το κονιάκ στο κλείσιμο της βραδιάς... Οι καλεσμένοι αρχίζουν να κτυπούν την πόρτα και στο κατώφλι κάνουν την εμφάνιση τους ο Λούντβιγκ Βίτγκενσταϊν, ο Τζον Χαλντέιν, ο Έρβιν Σρέντιγκερ, ο Άλαν Τούρινγκ... Οικοδεσπότης ο Τσαρλς Σνόου... Πρόκειται για μια πνευματική φιέστα από κάθε άποψη! Μια μονομαχία γύρω από το αν οι υπολογιστικές μηχανές θα έχουν ποτέ τη δυνατότητα να σκέπτονται όπως οι άνθρωποι και αν θα πρέπει να τους επιτραπεί να το κάνουν. Μια παρτίδα σκάκι με πιόνια τις ιδέες που, πολύ αργότερα, θα οδηγήσουν στην πιο εναγώνια παρτίδα που έγινε ποτέ: άνθρωπος εναντίον υπολογιστή! "Ένα βιβλίο πνευματώδες, ευφυές, με γρήγορο βηματισμό, ευχάριστο, θελκτικό και πάντα καθηλωτικό!" John Barrow

ΔΕΝ ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΠΑΙΚΤΕΣ

"Είμαστε όλοι απογοητευμένοι και η ομάδα και ο κόσμος. Θεωρούμε ότι χάσαμε τη νίκη από μια ατυχία. Πιστεύω ότι δεν έχετε καταλάβει πόσο καλοί παίκτες είστε και αυτό αφήνει τα πράγματα στην τύχη τους. Τη μισή θέληση που είχατε στο δεύτερο ημίχρονο αν την είχατε και στο πρώτο θα είχαμε καθαρίσει το παιχνίδι. Φάγαμε ένα γκολ από ατυχία, συμβαίνουν αυτά στο ποδόσφαιρο. Θέλω να καταλάβετε πόσο καλοί παίκτες είστε. Κοιτάζουμε μπροστά να πάρουμε τους τρεις βαθμούς στο επόμενο παιχνίδι."

Ντέμης Νικολαΐδης , πρόεδρος ΠΑΕ ΑΕΚ.

Από την στιγμή που έλαβε δημοσιότητα η συγκεκριμένη ομιλία του Ντέμη στους παίκτες της ΑΕΚ, ακούστηκαν διάφορα σχόλια. Τα περισσότερα ήταν επικριτικά και κινούνταν στη λογική ότι δεν μπορεί να χαϊδεύει τους παίκτες της ομάδας ο πρόεδρος αλλά να τους τραβάει τα αυτιά... Κλασσική-Ελληνικού τύπου-νοοτροπία , σύμφωνα με την οποία οι παίκτες είναι αδιάφοροι, δεν έχουν πάθος, κάποιος πρέπει να τους δώσει να καταλάβουν ότι η ΑΕΚ είναι μεγάλη ομάδα και όλες αυτές οι γνωστές παπαριές.

Νομίζω ότι οι εποχές έχουν αλλάξει. Οι παίκτες είναι επαγγελματίες με όλη τη σημασία της λέξης και γνωρίζουν ποιες είναι οι υποχρεώσεις τους και ποια τα δικαιώματα τους. Δεν θα ανακαλύψουμε τον τροχό εν έτει 2008. Αλλού εστιάζεται το πρόβλημα στην μέχρι τώρα παρουσία της ΑΕΚ στο πρωτάθλημα και το Κύπελλο ΟΥΕΦΑ

Αρχικά, θεωρώ ότι υπάρχει έλλειψη ταχύτητας και ποιότητας στην ανάπτυξη του παιχνιδιού. Το ποδόσφαιρο είναι άθλημα με κάποιες βασικές σταθερές. Μία από αυτές προϋποθέτει ισορροπία άμυνας-επίθεσης στους παίκτες του κέντρου και πλουραλισμός στις επιθετικές επιλογές. Τι από τα δύο έχει η ΑΕΚ; Οι παίκτες του κέντρου αδυνατούν να δημιουργήσουν με την ίδια ευκολία με την οποία αμύνονται. Όσοι μήνες και να περάσουν , όσα αυτιά και αν τραβηχτούν από τον πρόεδρο στα αποδυτήρια, αυτό δεν πρόκειται να αλλάξει. Ούτε ο Πελετιέρι , ούτε ο Μπασινάς , ούτε ο Πλιάτσικας άλλα ούτε και ο Ρίκκα πρόκειται να γίνουν ποτέ Ριβάλντο, Τσιάρτας ή έστω Τόζερ. Ο μόνος που έχει στοιχειώδη επιθετική ικανότητα είναι ο Καφές, αλλά από την άλλη, είναι αργός και δεν αμύνεται με αξιοπιστία. Για να μην το κουράζω , από την ΑΕΚ λείπει ένας παίκτης τύπου Ζουνίνιο Περναμπουκάνο. Να έχει κάθετη πάσα , καλά στημένα χτυπήματα και να μπορεί να κοντρολάρει το παιχνίδι και να το παγώνει.

Όσον αφορά τις επιθετικές επιλογές, το παιχνίδι της ΑΕΚ είναι μονοδιάστατο. Η μέτρια παρουσία του Λαγού, ο τραυματισμός του Μαντούκα και η αδυναμία του Σκόκο να αγωνιστεί στα άκρα, έχουν οδηγήσει την ομάδα σε επιθετικό αδιέξοδο. Οι περισσότερες επιθέσεις γίνονται από τον άξονα, κάτι που δίνει το πλεονέκτημα στην μαζικά αμυνόμενη ομάδα να οχυρωθεί έξω από την περιοχή της και να τις αναχαιτίζει εύκολα. Χωρίς πλαγιοκοπήσεις, πως να διασπάσεις μία καλά οργανωμένη άμυνα; Ειδικά όταν τα πλάγια μπακ που έχεις δεν είναι και οι καλύτεροι επιθετικά παίκτες...

Η ΑΕΚ λοιπόν, είναι εγκλωβισμένη σε μία κατάσταση που δεν πρόκειται να αλλάξει θεαματικά αν δεν αποκτηθούν ένας δημιουργικός χαφ και δύο παικταράδες στα άκρα της άμυνας. Αυτό είναι το πρόβλημα σήμερα. Δεν χρειάζεται να είσαι καθηγητής προπονητικής για να το διαπιστώσεις. Έως ότου γίνει αυτό, η ομάδα έχει μόνο μία λύση και ο Δώνης είναι υποχρεωμένος να την εφαρμόσει. Έξω ο Μπασινάς, σύστημα 4-4-2 σε σχήμα ρόμβου με τον Σκόκο στην κορυφή και δίδυμο επιθετικών ανάλογα με την φόρμα. Άλλες φορές Μπλάνκο-Εντίνιο , άλλες Μπλάνκο-Τζιμπούρ κ.ο.κ.

Υ.Γ. Ο Ζορμπάς δείχνει πολύ καλά στοιχεία και πρέπει να πάρει ευκαιρίες.

Υ.Γ.2 Ο Μαϊστόροβιτς είναι καλός παίκτης και αυτά που έχουν ειπωθεί κατά καιρούς για την αξία του με βρίσκουν αντίθετο.

Υ.Γ.3 Είναι δυνατόν μία ομάδα να μην έχει εκτελεστή στημένων; Λογίζεται ο Μπασινάς τέτοιος;

ΔΙΠΛΩΜΑΤΟΥΧΟΣ!

Μάζευε κι ας είναι και ρώγες...

ΟI ΣΗΜΑΝΤΙΚΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ, Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ DANIEL BERNOULLI ΚΑΙ Η ΑΔΥΝΑΜΙΑ ΕΦΑΡΜΟΓΗΣ ΤΟΥ.

Ο σύγχρονος άνθρωπος παίρνει σε ετήσια βάση πολλές κρίσιμες αποφάσεις που επηρεάζουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο το μέλλον του. Τρεις σημαντικές αποφάσεις που λαμβάνουν οι περισσότεροι άνθρωποι (στο δυτικό κόσμο τουλάχιστον) είναι το που θα ζήσουν , τι θα κάνουν στη ζωή τους για τα προς το ζην και με ποιον συνάνθρωπο θα συνδεθούν περισσότερο.

Οι σύγχρονοι άνθρωποι αποφασίζουν για τις επιλογές τους, σαν αυτό να είναι κάτι εντελώς φυσικό και επακόλουθο της ενήλικης ζωής τους.

Στην πραγματικότητα δεν έχουν περάσει καν 250 χρόνια από τότε που τους δίνεται αυτή η δυνατότητα.

Οι προγενέστεροι μας , δεν είχαν και πολλές επιλογές ούτε ως προς το που θα ζήσουν , ούτε ως προς το τι επάγγελμα θα ακολουθήσουν. Όσον αφορά τον γάμο, αποτελούσε ένα ακόμα συμβόλαιο προς εκτέλεση. Οι μεγάλες επαναστάσεις στην βιομηχανία και την τεχνολογία ανέτρεψαν τα δεδομένα, με αποτέλεσμα να ακολουθήσει μία έκρηξη προσωπικής ελευθερίας μπροστά σε πλήθων επιλογών και δυνατοτήτων.

Η προσωπική ευτυχία του ανθρώπου εξαρτάται πλέον σε αρκετά σημαντικό βαθμό από τις επιλογές και τις πράξεις του. Οποιαδήποτε διαφορετική θεώρηση των πραγμάτων, φλερτάρει με μοιρολατρικές και περί πεπρωμένου θεωρίες. Όποιος πιστεύει ότι το μέλλον είναι "γραμμένο" , είναι λογικό να θεωρεί τα ανωτέρω καθώς και αυτά που θα ακολουθήσουν, μπούρδες.

Σύμφωνα με τον Daniel Bernoulli ο καλύτερος τρόπος να πάρουμε τέτοιες αποφάσεις προκύπτει από τον εξής τύπο: "Η σοφία οποιασδήποτε σημαντικής επιλογής είναι ο πολλαπλασιασμός της πιθανότητας η επιλογή να μας αποφέρει αυτό που επιθυμούμε επί την χρησιμότητα που έχει αυτό που επιθυμούμε." Με τον όρο χρησιμότητα, ο Bernoulli εννοούσε την ωφέλεια ή την ευχαρίστηση που προσλαμβάνουμε από την εκπλήρωση της επιθυμίας μας. Το πρώτο σκέλος της εξίσωσης του Bernoulli είναι εύκολο να γίνει κατανοητό. Για παράδειγμα αν έχουμε σαν επιλογή να γίνουμε αστροναύτες ή να παντρευτούμε την Ατζελίνα Τζολί ή να ζήσουμε στο Μπέβερλι Χίλς , η πιθανότητα να το πετύχουμε είναι πάρα πολύ μικρή. Ενώ το να γίνουμε υπάλληλοι στο Ελληνικό Δημόσιο είναι κάτι ιδιαίτερα εφικτό. Ο ένας στους 7 το έχει πετύχει... Γενικότερα θα λέγαμε ότι οι περισσότερες από τις επιλογές μας, έχουν μία υπολογίσιμη μικρή ή μεγάλη πιθανότητα να εκπληρωθούν.

Το "ζουμί" στην εξίσωση του Μπερνούλι είναι το δεύτερο σκέλος. Αν με την επιλογή που θα κάνουμε λάβουμε το επιθυμητό ώφελος , τι χρησιμότητα θα μας προσφέρει αυτό; Αν, για παράδειγμα, ο Αμπράμοβιτς κάνει μία εξαίσια επιχειρηματική επιλογή και του αποφέρει 50 εκατομμύρια ευρώ , τι θα αισθανθεί; Πως θα το αντιμετωπίσει; Εγώ λέω ότι θα ξυπνήσει την άλλη μέρα σαν να μην έχει συμβεί τίποτα , θα πάρει το πρωινό του , θα επιβιβαστεί στο ελικόπτερο του, και θα πετάξει για Λονδίνο μεριά. Φανταστείτε τον οποιοδήποτε "κοινό" άνθρωπο να ποντάρει επιχειρηματικά κάπου και η επιλογή του να του αποφέρει μεγάλα κέρδη. Δεν θα τρελαθεί από την χαρά του; Δεν θα έχει κάνει μία κρίσιμη επιλογή για το μέλλον του; Δεν θα αλλάξει πλήρως η ζωή του;

Τα παραδείγματα είναι πολλά. Ο συγκεκριμένος τύπος του Μπερνούλι μοιάζει αρκετά με το διάσημο στοίχημα του Πασκάλ : "Η συγκίνηση που αισθάνεται ένας παίκτης όταν βάζει ένα στοίχημα είναι ίση με το ποσό που ενδέχεται να κερδίσει , πολλαπλασιαζόμενο επί την πιθανότητα να το κερδίσει."

Η προσπάθεια του Μπερνούλι να συντάξει μία μέθοδο σωστής κρίσης, ήταν καλή αλλά μη εφαρμόσιμη. Η εξίσωση "κολλάει" στο δεύτερο σκέλος. Και αυτό διότι ενώ έχει σωστή εφαρμογή όσον αφορά τα οικονομικά μεγέθη και τα χρήματα, δεν μπορεί να υπολογίσει τις άλλες σημαντικές παραμέτρους. Είναι γεγονός ότι αν έχουμε 100 ευρώ και τα κάνουμε 101 δεν θα χαρούμε κιόλας. Αν έχουμε 4 αυτοκίνητα και τα κάνουμε 5, δεν θα βγάλουμε τους φίλους μας έξω να τους κεράσουμε... Σε αυτό ο Μπερνούλι έχει δίκιο. Υπάρχουν όμως τόσα άλλα πράγματα στη ζωή , των οποίων η χρησιμότητα είναι πολλή δύσκολο να υπολογιστεί. Πρώτον, διότι για κάθε άνθρωπο η απόκτηση κάποιου επιθυμητού αγαθού ή η επιτυχία κάποιας επιλογής προσδίδει διαφορετική ευχαρίστηση (για κάποιον τα χρήματα είναι το παν , για κάποιον άλλο δεν λένε και πολλά) και δεύτερον διότι η πρόβλεψη του πως θα αισθανθούμε αν αποκτήσουμε κάτι είναι σχεδόν αδύνατη.

Παραδείγματος χάρη, πολύ συχνά εκτιμάμε διάφορα πράγματα αφού τα αποκτήσουμε παρά πριν γίνουν δικά μας. Πολύ συχνά πονάμε πολύ περισσότερο από μικρές απώλειες παρά από μεγάλες. Τις περισσότερες φορές ο πόνος από την απώλεια κάποιου αντικειμένου ή ανθρώπου είναι πολύ μεγαλύτερος από την χαρά που νοιώθουμε όταν το αποκτάμε.

Επομένως τι κάνουμε όταν έχουμε μπροστά μας μία επιλογή; Χωρίς έναν μαθηματικό τύπο σαν αυτό του Μπερνούλι για την πρόβλεψη της χρησιμότητας, κάνουμε εκείνο που μόνο το δικό μας είδος μπορεί να κάνει : φανταζόμαστε το μέλλον και προσπαθούμε να "δούμε" πως θα είναι ο εαυτός μας αν επιλέξουμε το "άλφα" ή το "βήτα". Εντυπωσιακή ικανότητα, το δίχως άλλο, αλλά προβληματική. Όταν φανταζόμαστε μελλοντικά συναισθήματα, μας είναι αδύνατον να απαλλαγούμε από την ψυχολογία του παρόντος. Επίσης, έχουμε την τάση να αγνοούμε σημαντικές λεπτομέριες και να συμπληρώνουμε τα κενά κατα το δοκούν. Αυτές οι εγγενείς αδυναμίες, καθιστούν το χάρισμα που έχουμε δώρον-άδωρον.

Ποιο είναι το συμπέρασμα από όλα αυτά θα μου πείτε... Πρώτον: Καλό είναι να ζούμε το παρόν όσο πιο έντονα μπορούμε χωρίς να σκεφτόμαστε συνεχώς το μέλλον, διότι έτσι και αλλιώς είναι πολύ πιθανό να κάνουμε λάθος . Και δεύτερον, το τελευταίο ευρώ που κερδίσαμε , μας προσέφερε σαφώς λιγότερη ευχαρίστηση από ότι το πρώτο. Μακριά λοιπόν από το κυνήγι του πλούτου. Δεν λέω, καλό είναι να έχεις λεφτά και να ζεις άνετα, αλλά ακόμα καλύτερο να μην αφιερώνεις τη ζωή σου για να τα κάνεις όσο το δυνατόν περισσότερα...

Καλό Σαββατόβραδο. Ο υποφαινόμενος blogger ξαναντύνεται στο χακί... Πάει εκεί που όλα τα ανωτέρω λογικά επιχειρήματα, είναι απλές οδοντόκρεμες. Εις το επανιδείν!

ΜΕΤΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ....

Όλα τα είχαμε η μετεκπαίδευση στο στρατό ξηράς μας έλλειπε. Κυριακή πρωί πρωί παρουσιάζομαι στο Μηχανικό για μία εβδομαδα ασκήσεων. Από τώρα βαριέμαι...

ΒΡΕΙΤΕ ΤΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΣ Ή ΜΑΛΛΟΝ ΤΙΣ... ΟΜΟΙΟΤΗΤΕΣ

Φωτογραφικό υλικό-απάτη από τον πρόσφατο πόλεμο στην Ν.Οσετία

Οι φωτογραφίες έχουν δημοσιευτεί με σκοπό να αναδείξουν το δράμα του πολέμου. Λόγω της πολύ καλής επιλογής ηθοποιών, νομίζω ότι το πετυχαίνουν! Τύφλα να έχει ο Ευαγγελάτος που έκανε "ρεπορτάζ" για τον πόλεμο του Αφγανιστάν ενώ βρισκόταν στο Πακιστάν!!!!

QUEEN VICTORIA

Vathi, Samos island.

ΜΑΧΗΤΙΚΗ ΑΛΛΑ "ΛΙΓΗ" Η ΑΕΚ.

Εχθές μπήκα ξανά στην ψυχοφθόρο διαδικασία να παρακολουθήσω την αγαπημένη μου ΑΕΚ σε ένα ακόμα από τα πολλά ντέρμπι (τρία τον αριθμό) που έχει παίξει στο φετινό πρωτάθλημα. Η κλήρωση, έβγαλε για την ομάδα ένα πρόγραμμα αρκετά ζόρικο στην αρχή , το οποίο την έφερε για άλλη μία φορά στη θέση του κυνηγού. Όπως έχει δηλώσει και ο Τζέραρντ : "Δεν ξέρω κανέναν που να πήρε το πρωτάθλημα από τις πρώτες αγωνιστικές , αλλά ξέρω πολλούς που το έχασαν". Ας ευχηθούμε να μην ισχύσει αυτό για την αγαπημένη μας ομάδα. Με οχτώ βαθμούς σε πέντε αγώνες, είναι ήδη πέντε πίσω από τον ΟΣΦΠ, αλλά έχει τουλάχιστον "βγάλει" ένα αρκετά δύσκολο αλλά όχι βαρύ (λόγω απουσίας από το ΟΥΕΦΑ) πρόγραμμα.
Η νίκη επί του ΠΑΟ και η ισοπαλία στην φλεγόμενη Τούμπα, καμουφλάρισαν τις εμφανείς αδυναμίες της ομάδας , που έκαναν την πανηγυρική τους εμφάνιση στο ματς με τον ΟΣΦΠ. Η ΑΕΚ αγωνίστηκε με πάθος στο Καραΐσκάκη , έπαιξε δυνατά , σκληρά ενίοτε και πολύ σκληρά αλλά αυτά δεν φτάνουν. Ο ΟΣΦΠ στο γήπεδο του είναι ιδιαίτερα ισχυρός. Για να πετύχεις κάτι καλό εκεί, εκτός της δύναμης, πρέπει να διαθέτεις παικτική και τεχνική ικανότητα. Δύο στοιχεία που έλειψαν πολύ από την χθεσινή ΑΕΚ. Η επιθετική λειτουργία της ομάδας ήταν υποτυπώδης. Μου θύμισε μικρομεσαία ομάδα που παλεύει να αφήσει καλές εντυπώσεις αλλά στο τέλος αποτυγχάνει. Το πρόβλημα κατά την γνώμη μου εστιάζεται σε δύο σημεία. Πρώτον, στο πολύ αργό και προβλέψιμο κέντρο , με τον Μπασινά να είναι καλός ανασταλτικά αλλά να δυσκολεύεται πάρα πολύ να δημιουργήσει. Ο Πελετιέρι είναι κλασσικό αμυντικό χαφ χωρίς δημιουργικές ικανότητες και ο Λαγός ψάχνει ακόμα την χαμένη του αυτοπεποίθηση. Δεύτερον, στην αδυναμία της άμυνας να υποστηρίξει τις επιθετικές προσπάθειες της ομάδας. Βάλτε από την μία πλευρά τον Τοροσίδη και από την άλλη τον Γεωργέα και έχετε την απάντηση για ποιό λόγο δεν μπορεί η ΑΕΚ να βγάλει επιθέσεις από την άμυνα. Οι Κυριάκος και Μαϊστόροβιτς είναι πολύ καλοί στο να καταστρέφουν, αλλά στο σύγχρονο ποδόσφαιρο οι αμυντικοί πρέπει να ξέρουν και μπάλα.

Όλα αυτά έχουν ως αποτέλεσμα, η τριπλέτα της επίθεσης που αποτελείται από εξαιρετικούς παίκτες, να μην μπορεί να τα βγάλει πέρα. Στο χθεσινό παιχνίδι οι Τζιμπούρ , Μπλάνκο και Σκόκο ήταν πολύ απομονωμένοι σε σχέση με την υπόλοιπη ομάδα. Δεν ήμουν στο γήπεδο για να το διαπιστώσω , αλλά ακόμα και από την οθόνη της τηλεόρασης , ήταν εμφανές. Η ομάδα, απείλησε (τρόπος του λέγειν) μόνο σε δύο περιπτώσεις. Στο σόλο του Τζιμπούρ (ατομική προσπάθεια , ενδεικτικό της μη ομαδικής λειτουργίας στην επίθεση) και στο δοκάρι του Σκόκο. Νομίζω ότι με δύο φάσεις όλες και όλες μέσα στο Καραισκάκη πρέπει να είμαστε και ευχαριστημένοι που χάσαμε μόνο με 2-0.

Ο Δώνης είναι χαμένος στα συστήματα. Όποτε παίζει κλασσικό 4-4-2 , δεν έχει καλούς ακραίους (ο Σκόκο δεν είναι τέτοιος, ενώ λείπει και ο Μαντούκα) που να μπορούν να πλαγιοκοπήσουν. Όποτε παίζει 4-3-3 , η ομάδα είναι κομμένη στα δύο διότι η τριάδα του κέντρου δυσκολεύεται να κάνει δύο πράγματα ταυτόχρονα. Και να κόψει αλλά και να δημιουργήσει. Σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες. Δεν ξέρω όμως αν υπάρχει χρόνος για να λυθεί. Διότι το τρένο μπορεί να χαθεί...

ΑΛΛΟΙ ΓΕΛΑΝΕ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ ΚΛΑΙΝΕ. ΕΜΕΙΣ;

Σκιές πάνω από το Ελληνικό πρωτάθλημα και το περυσινό παιχνίδι της Ξάνθης με τον Εργοτέλη, άπλωσε ο Τόμας Ρατζίνσκι.

Ο πρώην επιθετικός των ακριτών που αποχώρησε το καλοκαίρι από τους Θρακιώτες επικαλούμενος προσωπικούς λόγους, με συνέντευξη του στο βελγικό περιοδικό "Sport Foot Magazine" άφησε υπονοούμενα για την αναμέτρηση με τον Εργοτέλη υποστηρίζοντας πιο χαρακτηριστικά:

"Ο άσος του Εργοτέλη κόντρα στην Ξάνθη έδινε μικρότερη απόδοση από αυτόν του Ολυμπιακού, που ήθελε νίκη επί του Ηρακλή για να πάρει το πρωτάθλημα.

Ο δικός μας αντίπαλος πάλευε για τη σωτηρία του, αλλά δεν χρειάστηκε να μοχθήσει και πολύ για να μας κερδίσει. Κατ' αρχάς, εμείς κατεβήκαμε με έξι παίκτες που δεν είχαν αγωνιστεί σχεδόν ποτέ. Το ματς ξεκίνησε με τους Κρητικούς να κερδίζουν ένα ανύπαρκτο πέναλτι και λίγο μετά έβαλαν κι άλλο ένα γκολ τραβηγμένο από τα μαλλιά.

Στο ημίχρονο μπήκα στα αποδυτήρια κλοτσώντας ό,τι έβρισκα μπροστά μου, θέλοντας να προκαλέσω και την αντίδραση των συμπαικτών μου. Τι έκαναν αρκετοί απ' αυτούς; Έβαλαν τα γέλια με μένα! Φυσικά, δεν δέχθηκα να αγωνιστώ στο δεύτερο μέρος. Από τότε άρχισα να ψάχνομαι για να φύγω".

Δεν περίμενα βέβαια τον Ρατζίνσκι να μου ανοίξει τα μάτια σχετικά με το τι γίνεται στις τελευταίες αγωνιστικές του Ελληνικού Πρωταθλήματος. Θυμάμαι έναν αγώνα ΑΕΚ-ΟΣΦΠ στην Νέα Φιλαδέλφεια στον οποίο η ΑΕΚ με νίκη έπαιρνε το πρωτάθλημα από τον ΠΑΟ. Η ΑΕΚ τότε είχε εκπληκτική ομάδα και έτσι ή αλλιώς το ματσάκι θα το καθάριζε. Το αστείο της υπόθεσης ήταν αφενός ότι στο 4' το σκορ ήταν ήδη 2-0 και αφετέρου ότι οι παίκτες του πάγκου του ΟΣΦΠ ξεκαρδίζονταν στα γέλια...

Δεκαέξι χρόνια έχουν περάσει από τότε , αλλά δεν έχουν αλλάξει και πολλά πράγματα στο Ελληνικό Πρωτάθλημα. Πέρυσι γελούσαν οι παίκτες της Ξάνθης και έκλαιγαν αυτοί του Ατρόμητου. Μιλάμε για ένα πρωτάθλημα που έχει 5 αγωνιστικές λιγότερες από όσες προβλέπονται από το πρόγραμμα του. Τριάντα αγωνιστικές λέει το πρόγραμμα; Εικοσιπέντε υπολογίστε εσείς. Οι τελευταίες πέντε αγωνιστικές γίνονται επειδή πρέπει να γίνουν. Όταν έχει ντέρμπι 7-8 αγωνιστικές πριν το τέλος του πρωταθλήματος, οι ποδοσφαιρικοί αναλυτές το χαρακτηρίζουν ντέρμπι τίτλου. Ο νικητής καθαρίζει τα υπόλοιπα ματς και στέφεται πρωταθλητής.

Έχουμε λοιπόν ένα πρωτάθλημα στο οποίο:

1. Το ποδόσφαιρο που παίζεται, προκαλεί θλίψη σε όσους αγαπούν το θέαμα και όχι μόνο τις νίκες
2. Οι περισσότερες μικρές ομάδες είναι υπό τον απόλυτο έλεγχο κάποιων μεγαλύτερων
3. Οι διαιτητές δεν σφυρίζουν αυτό που βλέπουν στο γήπεδο, με φυσικό επακόλουθο να κάνουν και λάθη , αλλά σφυρίζουν βάση μίας πολιτικής ανάλογα με τον αγώνα και τους εκάστοτε αντιπάλους
4. Δεν υπάρχει κεντρική διαχείριση των τηλεοπτικών δικαιωμάτων, με αποτέλεσμα οι μικρές ομάδες που δεν έχουν πολλούς φιλάθλους, να είναι έρμαια των οικονομικά εύρωστων μεγαλύτερων
5. Τα γήπεδα είναι σε μέτρια προς κακή κατάσταση και οι τιμές των εισιτηρίων δυσανάλογες του θεάματος που προσφέρεται.
6. Πρόεδρος της ΕΠΟ είναι ο Γκαγκάτσης. Αυτό δεν χρειάζεται ανάλυση, τα αποτελέσματα τα βλέπουμε χρόνια τώρα.
7. Οι ομάδες που διαγωνίζονται, θεωρούν ότι η κατάταξη του βαθμολογικού πίνακα πρέπει να είναι ανάλογη με τα μπάτζετ τους. Έτσι , ο ΠΑΟ για παράδειγμα, που έσπρωξε 24 εκ. ευρώ για μεταγραφές, πρέπει να πάρει το πρωτάθλημα πάση θυσία , άσχετα αν η ομάδα είναι ίδια ή έστω λίγο καλύτερη από την περσινή. Ότι ο ΟΣΦΠ "πρέπει" να βγει πρώτος δεν το συζητάμε καν. Η ίδια αντιστοιχία ισχύει στη μέση και στην ουρά.
8. Οι τελευταίες αγωνιστικές τελούνται είτε για τυπικούς λόγους είτε για να ρεφάρουν τα σπασμένα κάποιες ομάδες που δεν έχουν βαθμολογικό ενδιαφέρον
9. Οι ομάδες που έχουν "παραχωρήσει" τα τηλεοπτικά τους δικαιώματα στην ΕΡΤ, θεωρούν ότι πρέπει τυγχάνουν και της ανάλογης τηλεοπτικής αβάντας , άσχετα αν η ΕΡΤ χρηματοδοτείται από όλους τους Έλληνες φορολογούμενους πολίτες.
10. Ένα μεγάλο μέρος των δημοσιογράφων, ασκούν το επάγγελμα μόνο κατ΄ όνομα. Στην ουσία πρόκειται για οπαδούς (μερικές φορές από τους χειρότερους) που πληρώνονται.
11. Πολλοί που ασχολούνται (σε τηλεοπτικές εκπομπές, ραδιοφωνικούς σταθμούς, γήπεδα, πλατείες, καφενεία, εφημερίδες, διαδίκτυο) μιλάνε για τα πάντα γύρω από το ποδόσφαιρο , αλλά πολλή σπάνια για το παιχνίδι αυτό καθ' αυτό.
12. Πολλοί που ασχολούνται, θεωρούν ότι οι ομάδες είναι προέκταση του εαυτού τους, και όταν νικάει η ομάδα, άσχετα αν αυτό οφείλεται στην αξία της ή όχι, νικάνε αυτοί. Προφανώς είναι οι μοναδικές "νίκες" που πετυχαίνουν στη ζωή. Αυτό έχει ως επακόλουθο , τα γήπεδα να είναι χώροι εκτόνωσης του κάθε πικραμένου και όχι χώροι διασκέδασης και ψυχαγωγίας.

Εμείς για ποιον ακριβώς λόγο συμμετέχουμε σε αυτήν την παρωδία; Για ποιο λόγο παρακολουθούμε αυτό το πρωτάθλημα; Για ποιο λόγο διαβάζουμε εφημερίδες και βλέπουμε τηλεοπτικές εκπομπές; Δεν υπάρχει επαρκής εξήγηση για αυτήν την σχιζοφρενική συμπεριφορά. Είμαστε εξαρτημένοι όπως οι ναρκομανείς. Τι να κάνουμε όμως που την αγαπάμε την ριμάδα την μπάλα;

ΤΑΞΙΔΑΚΙ (ΠΑΛΙ) ΣΤΟΥΣ ΦΟΥΡΝΟΥΣ ΚΟΡΣΕΩΝ

Ταξιδέψτε και εσείς μαζί μου με αυτή την φωτογραφία. Τα λέμε σε δύο μέρες, φίλοι μου!

ΤΟ ΠΛΟΥΣΙΟΤΕΡΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΕΙΝΑΙ ΑΣΦΑΛΩΣ (!) ΤΟ ΒΑΤΟΠΕΔΙ...

Η Παγώνα είχε φέρει το ρακί κι ένα μπολ με ελιές.

- Η αποστολή των μοναχών δεν είναι να κερδίζουν χρήματα , απ' όσο ξέρω.

- Δεν είσαι καλά πληροφορημένη , αγαπητή μου! Πάντα έβγαζαν λεφτά οι μοναχοί! Τη βυζαντινή εποχή οι Κωνσταντινουπολίτες που ήθελαν να διασφαλίσουν τα κεφάλαια τους τα κατέθεταν στα μοναστήρια του Όρους, που τους χρέωναν φυσικά για αυτή την εξυπηρέτηση. Οι μοναχοί δάνειζαν επίσης χρήματα, με αρκετά υψηλό τόκο μάλιστα. Είμαι βέβαιος ότι αν ζητούσα δανεικά από τον Νεκτάριο θα μου έδινε! Είναι ένα χρυσό παιδί , κατέληξε σκάζοντας ξανά στα γέλια.

Η Παγώνα δεν του απάντησε. "Ξέρει ότι δεν μπορεί να τα βγάλει πέρα μαζί του" Στράφηκε σε εμένα.

- Αν σας τηλεφωνήσει ο Μηνάς...

Κόμπιασε , όχι όμως για πολύ.

- Να του πείτε ότι του έφτιαξα γιουβαρλάκια σούπα. Μας γύρισε την πλάτη και αποσύρθηκε. Το βλέμμα του άντρα της την ακολούθησε ώσπου βγήκε από το δωμάτιο. Λίγο αργότερα, στο βάθος του διαμερίσματος , άκουσα μια πόρτα να κλείνει.

- Τα μοναστήρια του όρους είναι πλουσιότατα, συνέχισε ο Καπιδάκης. Ακόμη και τα πιο φτωχά , όπως το Βουλγάρικο , είναι πλούσια. Οι εκτάσεις που απαλλοτρίωσε ο Βενιζέλος δεν αντιπροσωπεύουν παρά ένα μικρό μέρος της περιουσίας τους. Άλλωστε το κράτος εξακολουθεί να τους δίνει μια ετήσια αποζημίωση της τάξης των δυόμισι εκατομμυρίων ευρώ για τα κτήματα που τους αφαίρεσε τότε. Μη σε εξαπατά το κακόμοιρο ύφος που παίρνουν οι μοναχοί όταν συναλλάσσονται με τον έξω κόσμο. Έχουν αναρίθμητες πολυκατοικίες στην Αθήνα και στη Θεσσαλονίκη, έχουν νησιά , έχουν ακόμη και λίμνες. Τα απέκτησαν όλα αυτά κατά τον απλούστερο τρόπο, από δωρεές πλουσίων. Ο Έλληνας καπιταλιστής , όπως θα ξέρεις , είναι άκρως αφελής, πιστεύει ότι μπορεί ν' αγοράσει τον ουρανό όπως αγοράζει τη γη. Το πλουσιότερο μοναστήρι είναι ασφαλώς το Βατοπέδι. Το διοικούν Κύπριοι , που είναι πολύ καλύτεροι επιχειρηματίες από τους Έλληνες.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Βασίλη Αλεξάκη , μ.Χ. (εκδόσεις Εξάντας)

ΠΕΡΙΑΣΤΙΚΟΙ ΜΥΘΟΙ

Σήμερα το πρωί έλαβα e-mail από μία συνάδελφο. "Μπες στο mail , σου έχω στείλει κάτι δυνατό" , μου λέει. Πάω στο γραφείο και ανοίγω ένα ηλεκτρονικό μήνυμα με τίτλο: "Ἡ ἀποχαιρετιστήρια επιστολή τοῦ Γκαμπριὲλ Γκαρσία Μάρκες". Να πω την αλήθεια κάτι μου θύμιζε η όλη φάση αλλά παρόλα αυτά άνοιξα το αρχείο και το διάβασα. Πρόκειται για ένα καλογραμμένο κείμενο , το οποίο μιλάει για την αγάπη , τον έρωτα και την ζωή. Υποτίθεται ότι συντάχθηκε από τον μεγάλο συγγραφέα ως αποχαιρετιστήριο γράμμα. Υποτίθεται επίσης , ότι ο Μάρκες πάσχει από καρκίνο στους λεμφαδένες και βρίσκεται στα τελευταία του. Όταν το διάβασα αυτό, πείστηκα ότι πρόκειται περί "μούφας" διότι ο άνθρωπος ζει και βασιλεύει και έχει περάσει και τα 80.

Αναρωτιέμαι πόσοι είναι αυτοί που δεν έχουν ψάξει το όλο θέμα και πιστεύουν ότι ο Μάρκες έγραψε αυτό το γράμμα. Σίγουρα θα είναι πολλοί. Αυτό βέβαια δεν έχει τόσο μεγάλη σημασία. Το να παραπλανηθεί κάποιος και να νομίζει ότι ο Μάρκες έχει πεθάνει ή πεθαίνει από ώρα σε ώρα , δεν είναι και κάτι τρομερό. Όλοι μας λίγο πολύ, έχουμε θεωρήσει ως δεδομένα , αρκετά πράγματα τα οποία δεν είχαμε την δυνατότητα να ελέγξουμε. Το αν ο Μάρκες έγραψε αυτή την επιστολή, είναι κάτι που μπορεί να ελεγχθεί πολύ εύκολα με μία αναζήτηση στο google, δεν μπορεί να γίνει το ίδιο όμως και με άλλες "ειδήσεις" που κυκλοφορούν ευρέως στο διαδίκτυο. Χρειάζεται πολλή ψάξιμο , γνώσεις ξένων γλωσσών και αρκετή διάθεση για να αποσαφηνίσεις την πιστότητα πολλών "ειδήσεων" και "ιδεών" που κυκλοφορούν στο διαδίκτυο και όχι μόνο σε αυτό.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα περιαστικού μύθου είναι η περίφημη δήλωση του Κίσσιγκερ : «Ο ελληνικός λαός είναι δυσκολοκυβέρνητος και γι' αυτό πρέπει να τον πλήξουμε βαθιά στις πολιτισμικές του ρίζες. Τότε ίσως συνετισθεί. Εννοώ, δηλαδή, να πλήξουμε τη γλώσσα, τη θρησκεία, τα πνευματικά και ιστορικά αποθέματα, ώστε να εξουδετερώσουμε κάθε δυνατότητά του να αναπτυχθεί, να διακριθεί, να επικρατήσει, για να μη μας παρενοχλεί στα Βαλκάνια, να μη μας παρενοχλεί στην Ανατολική Μεσόγειο, στη Μέση Ανατολή, σε όλη αυτή τη νευραλγική περιοχή μεγάλης στρατηγικής σημασίας για μας, για την πολιτική των ΗΠΑ».

Υπάρχουν πάρα πολλοί που πιστεύουν ότι η δήλωση αυτή έχει γίνει. Χωρίς να το έχουν ψάξει και χωρίς να έχουν στα χέρια τους κανένα στοιχείο. Άσχετα αν έχει αποδειχθεί ότι η δήλωση αυτή δεν έγινε ποτέ, κάποιοι πιστεύουν και θα συνεχίσουν να πιστεύουν ότι αυτή η πρόταση έχει ειπωθεί..

Άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα περιαστικού μύθου είναι το περίφημο κείμενο-απάτη σχετικά με το πρόγραμμα Hellenic Quest και την "νοηματική" μορφή της Ελληνικής γλώσσας. Άλλη "αληθινή" είδηση και αυτή...

Για να μην μακρηγορώ, βρήκα στην αξιόλογη ιστοσελίδα (www.skepdic.gr ) μία λίστα με αρκετούς διαδεδομένους περιαστικούς μύθους :

Μύθος 1 : Χρησιμοποιούμε μόνο το 10% του εγκεφάλου μας

Μύθος 2 : Τα συνταγογραφούμενα φάρμακα είναι η πρώτη αιτία θανάτων.

Μύθος 3 : Οι περισσότερες ιατρικές θεραπείες δεν έχουν ελεγχθεί κλινικά.

Μύθος 4 : Η "Εξέλιξη των Ειδών" είναι απλά μια θεωρία. Ο Δημιουργισμός είναι επίσης μια θεωρία. Για να είμαστε δίκαιοι στα παιδιά μας, πρέπει να τα διδάσκουμε και τα δυο.

Μύθος 5 : Η Jeane Dixon προέβλεψε τη δολοφονία του προέδρου Κένεντυ.

Μύθος 6 : Ο εγκέφαλος είναι πιο διορατικός και παραγωγικός όταν βρίσκεται στην κατάσταση Άλφα.

Μύθος 7 : Υπάρχουν Άνδρες με Μαύρα που δουλεύουν για την κυβέρνηση, και η δουλειά τους είναι να επισκέπτονται ανθρώπους που έχουν δει UFO και να τους απειλούν να μη μιλήσουν σε κανένα για την εμπειρία τους.

Μύθος 8 : Ο Kenneth Arnold είδε ένα UFO το 1947.

Μύθος 9 : Οι Αλλοιωμένες Καταστάσεις Συνείδησης μεταφέρουν ένα άτομο σε μια υψηλότερη κατάσταση επίγνωσης και παραγωγικότητας.

Μύθος 10 : Υπάρχει μια κατάρα στην οικογένεια Κένεντυ.

Μύθος 11 : Δαίμονες μπορούν να κυριεύσουν την ψυχή μας.

Μύθος 12 : Υπάρχει μια Εβραϊκή συνωμοσία για να κυριεύσουν την Γη.

Μύθος 13 : Το να περπατήσεις πάνω σε αναμμένα κάρβουνα χωρίς να κάψεις τα πόδια σου, απαιτεί παραφυσικές ή υπερφυσικές δυνάμεις.

Μύθος 14 : Η επιθανάτια εμπειρία συνήθως είναι ευχάριστη και γαλήνια, και περιλαμβάνει μια αίσθηση ότι κινείσαι μέσα σε ένα τούνελ προς κάποιο λαμπρό φως.

Μύθος 15 : Συνήθως απωθούμε ασυνείδητα τις τραυματικές εμπειρίες.

Μύθος 16 : Ο Edgar Cayce ήταν αγράμματος.

Μύθος 17 : Η ύπνωση είναι μια πύλη προς το ασυνείδητο.

Μύθος 18 : Κατά τη διάρκεια της ισημερίας ένα αβγό μπορεί να ισορροπήσει όρθιο.

Μύθος 19 : Οι γιατροί συνήθως δεν γνωρίζουν τίποτα περί διατροφής.

Μυθός 20 : Οι φυσικοί δεν γνωρίζουν πως μπορεί και πετάει μια μύγα.

Μύθος 21 : Η θεραπεία μέσω πίστης δουλεύει.

Μύθος 22 : Ο Δρ. Randolph Byrd απέδειξε επιστημονικά ότι η προσευχή μπορεί να θεραπεύσει.

Μύθος 23 : Ακόμα και αν απέτυχε ο Δρ. Byrd, άλλοι κατάφεραν να αποδείξουν επιστημονικά πως η προσευχή θεραπεύει.

Μύθος 24 : Μπορείς να αυξήσεις το δείκτη νοημοσύνης σου και να εξαφανίσεις εγκεφαλικούς όγκους ακούγοντας Μότσαρτ.

Μύθος 25 : Τα όργανα που προορίζονται για μεταμόσχευση, μεταφέρουν κάποια χαρακτηριστικά προσωπικότητας του δότη, στον αποδέκτη του οργάνου.

Μύθος 26 : Περισσότερα αεροσκάφη και πλοία έχουν εξαφανιστεί χωρίς ίχνος στη θάλασσα μεταξύ Μαϊάμι, Βερμούδων και Φλόριδας, παρά οπουδήποτε αλλού στον κόσμο.

Μύθος 27 : Ο τρόπος που γράφει κάποιος πάνω σε ένα χαρτί, δείχνει την προσωπικότητα του και τις κρυμμένες προθέσεις του.

Μύθος 28 : Ο πολυγράφος είναι ένα αξιόπιστο μηχάνημα για να βλέπουμε αν κάποιος λέει αλήθεια ή ψέμματα.

Μύθος 29 : Ο Αϊνστάιν πίστευε σε ένα προσωπικό Δημιουργό.

Μύθος 30 : Εγκλήματα, ψυχικές ασθένεις, αυτοκτονιές και επείγοντα περιστατικά αυξάνουν κατά τη διάρκεια μιας πανσελήνου.

Μύθος 31 : Ο δεύτερος νόμος της θερμοδυναμικής αποδεικνύει ότι η εξέλιξη των ειδών είναι λανθασμένη.

Μύθος 32 : Η θεωρία της εξέλιξης του Δαρβίνου, η θεωρία της φυσικής επιλογής, υπονοεί την ανισότητα των φύλων, των φυλών και των εθνών.

Μύθος 33 : Ο Δημιουργισμός υπονοεί ότι η εξέλιξη και η θεωρία του Big Bang είναι λάθος.

Μύθος 34 : Τα Λέμμινγκς (Lemmings) διαπράττουν μαζική αυτοκτονία πηδώντας από ένα γκρεμό.

Μύθος 35 : Οι φονταμεταλιστές Χριστιανοί (ενάντια στη θεωρία της εξέλιξης) είναι η πλειονότητα των Χριστιανών.

Μύθος 36 : Το να κατέχει κάποιος μια πατέντα δηλωμένη στο Αμερικάνικο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών, σημαίνει ότι το μηχάνημα του δουλεύει κιόλας.

Μύθος 37 : Το Διαπολιτειακό Σύστημα Αυτοκινητοδρόμων του Αϊζενχάουερ (Eisenhower Interstate Highway System) απαιτεί σε κάθε 5 μίλια το 1 να είναι ευθεία ώστε να μπορούν να προσγειώνονται αεροπλάνα σε περίπτωση πολέμου ή άλλων εκτάκτων αναγκών.

Μύθος 38 : Το να περνάει κάποιος υποσυνείδητα μηνύματα, έχει αποδειχθεί εμπειρικά ότι δουλεύει.

Μύθος 39 : Οι ψευδείς μνήμες κακοποίησης "φυτεύονται" πάντα από άπειρους ψυχοθεραπευτές μέσω της ύπνωσης και οι ανεκτημένες μνήμες είναι πιο αξιόπιστες όταν ανακύπτουν εξω από τη θεραπεία.

Μύθος 40 : Ο Αϊνστάιν πίστευε στην αστρολογία.

Μύθος 41 : Οι αυτοκτονίες αυξάνονται κάτα την περίοδο των διακοπών.

Μύθος 42 : Η NASA έκανε τις σεληνιακές προσεδαφίσεις στα ψέμματα.

Μύθος 43 : Οι επιστήμονες έχουν αποδείξει ότι ο εγκέφαλος είναι στην πραγματικότητα δυο εγκέφαλοι και οι καθένας έχει τη δική του λειτουργία : το αριστερό ημισφαίριο είναι η έδρα του λογικού, αναλυτικού, επιστημονικού εαυτού και το δεξί ημισφαίριο είναι η έδρα του καλλιτεχνικού, συναισθηματικού, διασθητικού και δημιουργικού εαυτού.

Μύθος 44 : Το να το γυρίσετε σε τσιγάρα χαμηλής περιεκτικότητας σε πίσσα, μειώνει την πιθανότητα έκθεσης σε καρκινογόνες ουσίες του καπνού.

Μύθος 45 : Ο εμβολιασμός * των παιδιών με τον εμβόλιο MMR για την πρόληψη ιλαράς, παρωτίτιδας και ερυθράς, προκαλεί αυτισμό.

Μύθος 46 : Ο Χριστόφορος Κολόμβος πίστευε ότι η Γη είναι επίπεδη.

Μύθος 47 : Οι Εσκιμώοι έχουν 17 με 23 διαφορετικές λέξεις για το χιόνι.

Μύθος 48 : Η Αρχή του Μπερνούλι εξηγεί πως είναι δυνατή η κάθε μορφή πτήσης.

Μύθος 49 : Η ζάχαρη προκαλεί υπερκινητικότητα στα παιδιά.

Μύθος 50 : Το αλκοόλ, ιδιαίτερα το κόκκινο κρασί, είναι καλό για την υγεία.

Μύθος 51 : Η ημικρανία είναι ένας δυνατός πονοκέφαλος.

Μύθος 52 : Οι φωτογραφίες Κίρλιαν δείχνουν "φαντασματικά μέρη",π.χ. όταν τοποθετείται ένα φύλο πάνω στην πλάκα και μετά κόβεται στα δυο και φωτογραφίζεται, εμφανίζεται ολόκληρο το φύλο αποδεικνύοντας ότι τα πράγματα έχουν αύρα.

Μύθος 53 : Στο Βόρειο Ημισφαίριο το νερό κυλάει αριστερόστροφα στις αποχετεύσεις, ενώ στο Νότιο κυλάει δεξιόστροφα, λόγω της δύναμης Κοριόλις.

Μύθος 54 : Η σελήνη μπορεί να προκαλέσει ωορηξία και να επιφέρει γονιμότητα, ανάλογα με τη φάση στην οποία ήταν κατά τη στιγμή της γέννησης σας.

Μύθος 55 : Ο υδράργυρος στα οδοντιατρικά αμαλγάματα δηλητηριάζει τους ανθρώπους.

Μύθος 56 : Για καλή υγεία, πρέπει να πίνετε 8 ποτήρια νερό την ημέρα *. Όμως, μια μελέτη δείχνει να έχει καλά στοιχεία ότι το να πίνετε 5 ποτήρια την ημέρα είναι καλύτερο απ'το να πίνετε 2 ή λιγότερα, όσον αφορά τις μοιραίες καρδιαγγειακές παθήσεις.

Μύθος 57 : Ο Δαρβίνος αποκύρηξε την εξέλιξη και τη θεωρία της φυσικής επιλογής στο νεκροκρέβατο του.

Μύθος 58 : Οι άνθρωποι που ήταν παρόντες στο άνοιγμα του τάφου του βασιλιά Τουταγχαμών, εκτέθηκαν στην "κατάρα της μούμιας" και πέθαναν μετά από λίγο καιρό.
Μύθος 59 : Οι γυναίκες έχουν περισσότερα πλευρά από τους άντρες.

Μύθος 60 : Η Σελήνη είναι μια ισχυρή πηγή βαρυτικής έλξης πάνω στο ανθρώπινο σώμα.

Μύθος 61 : Εννιά μήνες μετά από ένα Μπλακ Αουτ, υπάρχει σημαντική αύξηση στον αριθμό των γεννήσεων.

Μύθος 62 : Ένας επίτροπος σε κάποιο γραφείο ευρεσιτεχνιών είχε κάποτε γράψει ότι "οτιδήποτε μπορεί να εφευρεθεί, έχει εφευρεθεί".

Μύθος 63 : Ο Δαρβίνος παραδέχθηκε ότι ήταν αδύνατο να εξηγήσει την προέλευση του ματιού με την φυσική επιλογή.

Μύθος 64 : Η Ελληνική γλώσσα παρολίγον να γίνει επίσημη γλώσσα των ΗΠΑ και μάλιστα αυτό δεν συνέβη για μία και μόνον ψήφο.

Μύθος 65 : Το 75% όλων των ανθρώπων που έχουν ποτέ γεννηθεί ζουν σήμερα στον πλανήτη μας.

Μύθος 66 : Οι τρομοκρατικές επιθέσεις της 11ης Σεπτεμβρίου στην Αμερική, έχουν προβλεφθεί από το Κοράνι.

Μύθος 67 : Το Σινικό τοίχος είναι το μοναδικο ανθρώπινο κατασκεύασμα που φαίνεται από το διάστημα.

Μύθος 68 : Ο Παστέρ (Pasteur) αποκύρηξε όλο το έργο του στο νεκροκρέβατο του.

Μύθος 69 : Η ελληνική γλώσσα έχει (20 ή 40 ή 70 ή 100 ή 200) εκατομμύρια λέξεις.

Δεν χρειάζεται να επισημανθεί ότι η εγκυρότητα των ανωτέρω προτάσεων είναι υπό την κρίση του καθενός. Οι ανωτέρω προτάσεις δηλαδή, δεν εξαιρούνται του κανόνα περί εξακρίβωσης της πιστότητας τους.

Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΓΙΑ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΣΚΟΠΟΣ.

"Δεν μπορώ να πείσω τον εαυτό μου ότι ένας πανάγαθος και παντοδύναμος θεός θα δημιουργούσε εσκεμμένα τους ιχνευμονίδες, αποσκοπώντας σαφώς στο να τρέφονται τα εν λόγω έντομα μέσα στο ζωντανό σώμα της κάμπιας"

Κάρολος Δαρβίνος, 1809-1882

Οι ιχνευμονίδες είναι έντομα, παραπλήσια της σφύκας ορύκτη. Μία θηλυκή σφήκα ορύκτης όχι μόνο γεννάει τα αβγά της μέσα σε μία κάμπια (ή ακρίδα ή μέλισσα) , προκειμένου η προνύμφη να τρέφεται με αυτήν, αλλά, κατευθύνει προσεκτικά το κεντρί της μέσα σε κάθε γάγγλιο του κεντρικού νευρικού συστήματος του θηράματος της , έτσι ώστε να το παραλύσει αλλά όχι να το σκοτώσει. Με αυτόν τον τρόπο , η τροφή διατηρείται φρέσκια....

Δεν είναι γνωστό αν η παράλυση προκαλεί ολική αναισθησία ή δρα όπως το κουράριο , ακινητοποιώντας απλώς το θύμα. Αν συμβαίνει το δεύτερο, τότε το θήραμα ίσως γνωρίζει ότι το τρώνε ζωντανό από το εσωτερικό του, αλλά είναι ανίκανο να κινήσει έστω και έναν μυ για να αντιδράσει. Τούτο φαίνεται εξαιρετικά σκληρό, αλλά όπως θα δούμε, η φύση δεν είναι σκληρή.

Η ΖΩΗ , ΚΑΙ ΓΕΝΙΚΟΤΕΡΑ Η ΦΥΣΗ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΣΚΛΗΡΗ. ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΛΕΗΤΑ ΑΔΙΑΦΟΡΗ.

Οι άνθρωποι αδυνατούμε να παραδεχτούμε ότι η ζωή δεν είναι ούτε καλή ούτε κακή, ούτε σκληρή ούτε φιλική αλλά απλά ασυγκίνητη-αδιάφορη απέναντι σε κάθε οδύνη , στερούμενη κάθε είδους ΣΚΟΠΟ.

Εμείς οι άνθρωποι έχουμε την έννοια του σκοπού ριζωμένη στον εγκέφαλο μας. Δυσκολευόμαστε να δούμε κάτι χωρίς να αναρωτηθούμε για ποιο λόγο υπάρχει, ποιο είναι το κίνητρο του, ή ποιος σκοπός κρύβεται πίσω από την ύπαρξη του. Όταν η έμμονη ιδέα του σκοπού γίνεται παθολογική, ονομάζεται παράνοια, και σ' αυτή την περίπτωση, αναγνωρίζει κανείς κάποιον κακό σκοπό σ' ένα γεγονός που στην πραγματικότητα είναι αποτέλεσμα κακοτυχίας. Ή το αντίστροφο.

Η επιθυμία να βρίσκουμε παντού κάποιο σκοπό είναι φυσιολογική για ένα ζώο όπως ο άνθρωπος που ζει περιτριγυρισμένο από μηχανές , έργα τέχνης , εργαλεία και άλλα σχεδιασμένα τεχνάσματα , ένα ζώο που - επιπλέον - οι σκέψεις του κυριαρχούνται από τους προσωπικούς του στόχους. Οι παγανιστές πρόγονοι μας αναρωτιόνταν ποιος είναι ο σκοπός ύπαρξης των κεραυνών , των εκλείψεων , των βράχων και των ποταμών.

Σήμερα , που υποτίθεται έχουμε απαλλαγεί από έναν τέτοιο πρωτόγονο τρόπο σκέψης, θεωρούμε το οτιδήποτε μας συμβαίνει ή μας "πλήττει" , όχι κακοτυχία , άλλα ως κάτι που έγινε για κάποιο σκοπό. "Ω γιατί , γιατί ο καρκίνος/ο σεισμός/ο τυφώνας/το τσουνάμι να πλήξει το δικό μου το παιδί;"

Η φύση είναι αδιάφορη μπροστά σε τέτοια φαινόμενα. Ούτε σκληρή είναι ούτε "τιμωρός". Επίσης, η έκφραση " Η φύση εκδικείται" που χρησιμοποιούν συχνά-πυκνά διάφοροι οικολόγοι της συμφοράς, είναι επιεικώς γελοία. Η φύση δεν εκδικείται, οι απαράδεκτες και καταστροφικές (για το γήινο περιβάλλον και την ατμόσφαιρα) ενέργειες που κάνει ο άνθρωπος, είναι μέρος της λειτουργίας της φύσης. Τραγικές για την ποιότητα διαβίωσης πάνω στον πλανήτη, αλλά αναστρέψιμες σε βάθος χρόνου. Το πρόβλημα με λίγα λόγια είναι δικό μας και σχετίζεται με την ποιότητα διαβίωσης μας. Η φύση με τον ένα ή τον άλλο τρόπο επανέρχεται ή εξελίσσεται. Με ή χωρίς εμάς , της είναι παντελώς αδιάφορο.

Το τσουνάμι, για παράδειγμα, που σκότωσε χιλιάδες ανθρώπους στην Ασία ή ο σεισμός που έπληξε πρόσφατα την Κίνα, αποτελούν μία συνηθισμένη διαδικασία της φύσης. Το ότι υπάρχουν οι άνθρωποι, οι οποίοι πλήττονται από τις φυσικές διεργασίες, δεν σημαίνει απολύτως τίποτα. Τι να πουν και οι δεινόσαυροι που εξαφανίστηκαν μετά από εκατομμύρια χρόνια παρουσίας και εξέλιξης στη γη; Είναι γνωστό , αλλά σπάνια αναφέρεται, ότι το 99% των ειδών που μέχρι τώρα έζησαν και εξελίχθηκαν πάνω στη γη, έχουν εξαφανιστεί.

Ο άνθρωπος όμως δεν μπορεί να μη μπει στον πειρασμό να αναρωτηθεί ποια είναι η προέλευση όλων των πραγμάτων, ποιος είναι ο σκοπός της ζωής , για ποιο λόγο υπάρχουν οι θεμελιώδεις νόμοι της φύσης κ.ο.κ. Καταλήγει δε , στο τελικό υπαρξιακό ερώτημα : " Για ποιο σκοπό υπάρχουμε; Για ποιο λόγο, εν τέλει, να μην υπάρχει τίποτα αν δεν υπάρχει λόγος να υπάρχουμε;"

Ο καθένας απαντάει όπως του αρέσει. Ένα μεγάλο ποσοστό ανθρώπων στον πλανήτη πιστεύει ότι υπάρχουμε για να μας παρακολουθεί κάποιος πανάγαθος και παντοδύναμος θεός. Είναι και αυτός ένας τρόπος να καλύψουμε το υπαρξιακό μας κενό. Δεν είναι και τόσο εύκολο να δεχτείς ότι υπάρχεις απλά και μόνο από τύχη. Δεν το χωράει ο νους σου και ακόμα και αν το χωράει, δεν θες να το αποδεχθείς .

Κύρια πηγή: "Ο Ποταμός της Ζωής" , του Richard Dawkins

ΕΓΩ ΚΑΙ Ο ΚΑΜΙΝΣΚΙ

Την ημέρα που επέστρεφα με το πλοίο "Νήσος Μύκονος" στη Σάμο μετά την περιπλάνηση στις Σκανδιναβικές Πρωτεύουσες, "πάλευα" να ολοκληρώσω το βιβλίο "Η Κλεμμένη Εξίσωση". Ήταν 1η Σεπτέμβρη και την επομένη θα πήγαινα στη δουλειά μετά από 20 μέρες άδεια. Το βιβλίο είχε προκύψει μάπα, ήμουν μόνος μου, σκεφτόμουν ότι το καλοκαιράκι πέρασε (ο χειμώνας στη Σάμο δεν είναι εύκολη υπόθεση, πιστέψτε με), είχα μπροστά μου 9 ώρες ταξίδι και γενικά με μία λέξη β α ρ ι ό μ ο υ ν...

Επισκέφτηκα λοιπόν το κατάστημα του πλοίου και με μεγάλη ικανοποίηση διαπίστωσα ότι υπήρχαν δύο σταντ με βιβλία. Αναθάρρησα με την αρχική σκέψη ότι θα βρω να κάνω κάτι για να περάσει η ριμάδα η ώρα μέχρι να φτάσω στον προορισμό μου. Η πιθανότητα, βέβαια, να βρεις κάποιο καλό βιβλίο σε κατάστημα πλοίου, είναι τόσο μεγάλη όσο και η πιθανότητα να συναντήσεις κάποια στιγμή στο μέλλον έναν ενάρετο, ηθικό και ακέραιο Μητροπολίτη. Και λέω στο μέλλον, διότι απλούστατα την σημερινή εποχή η πιθανότητα αυτή τείνει προς το μηδέν.

Εν πάση περιπτώσει , αφού έψαξα ανάμεσα σε βιβλία της Χρύσας Δημουλίδου (αυτή η γυναίκα γράφει ένα βιβλίο κάθε έξι μήνες!) , της Πίλτσερ και της Κάθυ Κέλι έπεσα σε λαβράκι! Ντάνιελ Κέλμαν ο συγγραφέας , Εγώ και ο Καμίνσκι ο τίτλος του βιβλίου. Ο Κέλμαν έγινε γνωστός στην Ελλάδα με το βιβλίο Η μέτρηση του Κόσμου το οποίο κυκλοφόρησε πέρυσι. Το Εγώ και ο Καμίνσκι όμως, γράφτηκε πριν από την μέτρηση του Κόσμου και αποτέλεσε την βάση για να θεωρηθεί ο 33χρονος Κέλμαν, ένας από τους πιο ελπιδοφόρους συγγραφείς της πατρίδας του.

Το βιβλίο αποτελείται από 178 σελίδες γεμάτες σαρκασμό, χιούμορ, έξυπνους διαλόγους και περίεργους χαρακτήρες. Ο "Εγώ" είναι ο Σεμπάστιαν Τσέλνερ ένας επίδοξος βιογράφος του διάσημου ζωγράφου Μανουέλ Καμίνσκι. Ο Καμίνσκι δεν είναι κάποιος ιδιαίτερα ταλαντούχος ζωγράφος, έγινε διάσημος διότι αντιμετώπιζε (;) προβλήματα με την όραση του, και ο Τσέλνερ θεωρεί ότι η βιογραφία του, θα γίνει μπεστ σέλλερ και θα κάνει και τον ίδιο διάσημο. Πάει στην απομονωμένη κατοικία του να τον βρει, αντιμετωπίζει ποικίλες δυσκολίες μέχρι να του δοθεί η ευκαιρία να του μιλήσει ιδιαιτέρως, και συναντάει έναν άνθρωπο ο οποίος τα έχει ολίγον "χαμένα". Το αστείο με τον Τσέλνερ είναι ότι θεωρεί τον εαυτό του σπουδαία προσωπικότητα , δεν είναι ένας απλός δημοσιογράφος-βιογράφος , αλλά ένας εν δυνάμει διάσημος συγγραφέας που θα έχει την τύχη (και όχι την τιμή) να γράψει πρώτος για τον μεγάλο Καμίνσκι. Τον Καμίνσκι, βέβαια, δεν το ξέρει σχεδόν κανένας από αυτούς που ο Τσέλνερ συναντάει στο διάβα του (σαρκασμός σχετικά με το πόσο οι "απλοί" άνθρωποι αναγνωρίζουν "διάσημους" καλλιτέχνες), ενώ γίνεται σαφές σε πολλά σημεία του βιβλίου ότι δεν είναι και από τους ανθρώπους που θα μπορούσες να πεις ότι έχει σώας τας φρένας. Ο Τσέλνερ πάλι , είναι ιδιαίτερα αντιπαθητικός και μαλώνει με όλο τον κόσμο. Από τον εισπράκτορα στο τρένο μέχρι τον ομιλητή του διπλανού τραπεζιού που μιλάει θορυβωδώς.

Το βιβλίο του Κέλμαν , με τους διαλόγους του και την σκιαγράφηση των χαρακτήρων του, θέλει να διακωμωδήσει και να περιγελάσει τον λεγόμενο "καλλιτεχνικό κύκλο". Ο σπαστικός δημοσιογράφος που νομίζει ότι κάποιος είναι , ο ξεμωραμένος γέροντας ζωγράφος που μία λέει "έτσι" και την άλλη "αλλιώς" , η κόρη του Καμίνσκι η οποία ζηλεύει επειδή έχει παρόν αλλά όχι παρελθόν (όπως και ο Τσέλνερ), οι υπόλοιποι καλλιτεχνικοί παράγοντες που δεν χάνουν την ευκαιρία να πείσουν για την γελοιότητα τους, η Τερέζ ο νεανικός έρωτας που άλλαξε το ύφος ζωγραφικής του Καμίνσκι αλλά που εκείνη κατάφερε να διαφύγει της υποτιθέμενης γοητείας του, όλοι αυτοί αποτελούν τους γραφικούς ήρωες του Κέλμαν. Πλάθεται, έτσι, μία ιστορία πολύ απλή αλλά συνάμα τρυφερή και χιουμοριστική.

"Γκουγκλάροντας" , βρήκα μία έξοχη κριτική του βιβλίου σε αυτό εδώ το ιστολόγιο. Αξίζει να την διαβάσετε.

ΑΣ ΜΙΛΗΣΟΥΜΕ ΛΙΓΟ ΚΑΙ ΓΙΑ ΜΠΑΛΑ...

Έχω να γράψω αθλητικό ποστ πάρα πολύ καιρό. Από τις 29 Ιουνίου , ημέρα που γινόταν ο τελικός στο Euro μεταξύ Γερμανίας και Ισπανίας. Έκτοτε, συνέβησαν πολλά. Ξεκίνησαν οι καλοκαιρινές μεταγραφές και άρχισε ο χοντρός χαβαλές. Διότι όταν διαβάζεις τις Ελληνικές εφημερίδες την περίοδο των μεταγραφών δύο τινά συμβαίνουν: Ή είσαι κάτω των 18 ετών και πιστεύεις αυτά που γράφουν ή απουσιάζει το γέλιο από την ζωή σου και ψάχνεις να βρεις τρόπους να καλύψεις το έλλειμμα. Παρέλαση αστέρων που παρακαλάνε να παίξουν μπάλα στα "σαλόνια" του Ελληνικού πρωταθλήματος και καυτοί πιτσιρικάδες που σε μερικά χρόνια θα χτυπάνε την πόρτα της Ίντερ και της Ρεάλ. Αυτό είναι πάνω κάτω το όλο στόρι στις καλοκαιρινές μεταγραφές. Ώσπου στο τέλος έρχονται ο Μουν , ο Μπερνς και οι υπόλοιποι παικταράδες και τον Δεκέμβρη φτου και απ'την αρχή να καλύψουμε τα κενά...

Τι να γράψεις και τι να σχολιάσεις για όλα αυτά; Το άφησα και εγώ να περάσει, περιμένοντας να έρθει κανένα πραγματικά καλό παιχτάκι , και όντως ήρθε. Ο Ντιόγο είναι πολύ καλός παίκτης αν και δείχνει από την αρχή να προσαρμόζεται στις γνωστές ελληνικές συνήθειες που δεν είναι άλλες από τις βουτιές μέσα στις περιοχή. Βούτα και όλο και κάποιος θα τσιμπήσει. Κατά τα άλλα δείχνει να έχει πολύ καλή τεχνική κατάρτιση και φοβερό άλμα. Καλή προσθήκη και ο Αβραάμ , ενώ ο Ντουντού δείχνει να βαριέται πιο πολύ και από τον ταμία της Δ.Ο.Υ. Αμπελοκήπων.

Από τις μεταγραφές του ΠΑΟ μόνο ο σέντερ φορ Ροντρίγκο μου γεμίζει το μάτι. Καλός παίκτης , ξέρει να κρατάει την μπάλα , να την μοιράζει σωστά και να βάζει και κάνα γκολάκι. Κατά τα άλλα πολύ κακό για το τίποτα. Την δουλειά του Σίλβα την κάνει και ο Μάτος, ενώ το δεξί μπακ ο Γκάμπριελ έχει τεχνική αλλά δεν παίζει καλή άμυνα. Οι υπόλοιποι παίκτες του κέντρου προβλέπεται να παίρνουν μία ευκαιρία κάθε τέσσερα παιχνίδια την ίδια στιγμή που το κέντρο της άμυνας μπάζει. Με 24 εκατομμύρια για μεταγραφές να παρουσιάζεις ίδια σχεδόν εικόνα με την περσινή συνιστά κατόρθωμα...

Η ΑΕΚ τώρα, προσπαθεί να φτιάξει ομάδα από την αρχή. Κάθε χρόνο διώχνει 15 παίκτες και αγοράζει άλλους τόσους. Ζητείται από όλους πίστωση χρόνου μέχρι να δέσει η ομάδα και να παίξει καλό ποδόσφαιρο χωρίς να υπολογίζεται το όποιο βαθμολογικό κόστος. Μόνο πέρυσι κατέβασε έτοιμη ομάδα (μιας χρήσης) με σκοπό να πάρει τον τίτλο και στο τέλος τα κατάφερε (ας όψεται η υπόθεση Βάλνερ). Μεγάλη μεταγραφή ο Κυριάκος , όχι τόσο φρόνιμη επιλογή ο Μπασινάς ειδικά για συμβόλαιο 3 ετών, ενώ ο Τζεμπούρ αν δεν αρχίσει τις τρέλες θα αφήσει εποχή! Στο αριστερό άκρο της άμυνας ο Χουνφράν είναι μία μετριότητα και θα φανεί στην πορεία.

Στο μεσοδιάστημα είχαμε τους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου. Είδα πολύ λίγο. Δεν με συγκινούν πια όπως παλιά. Γνωρίζοντας ότι οι κορυφαίοι αθλητές είναι σίγουρα ντοπαρισμένοι, χωρίς να μπορεί να ανιχνευτεί η ουσία που χρησιμοποιούν, δεν σου κάνει και πολύ κέφι να παρακολουθήσεις. Η Χαλκιά για παράδειγμα, είναι σχεδόν σίγουρο ότι είχε πάρει και το 2004 την Μ3 απλώς δεν υπήρχε μέθοδος εντοπισμού της ουσίας μέσω του αντιντόπινγκ κοντρόλ. Φέτος που υπήρχε η δυνατότητα εντοπισμού, είδαμε τα αποτελέσματα. Κάτι αντίστοιχο συμβαίνει τώρα με τους Τζαμαϊκανούς δρομείς. Έχουν βρει το μαγικό κοκτέιλ και σαρώνουν τα ρεκόρ. Ποιον μπορούν να πείσουν ότι είναι καθαροί; Με όλα αυτά, δεν σου λένε και πολλά οι αγώνες. Διότι ως γνωστόν οι Ολυμπιακοί αγώνες είναι πρωτίστως ο στίβος και η κολύμβηση , τα υπόλοιπα αθλήματα έπονται.

Ένα από τα υπόλοιπα αθλήματα είναι και το μπάσκετ, όπου έγιναν αρκετά καλοί αγώνες με αποκορύφωμα για την εθνική μας το ματς με τους Αργεντίνους. Το είδα σε ένα μπιτς μπαρ στη Χίο μαζί με 100 τρελαμένους συμπατριώτες μου, ανάμεσα σε αυτούς και τον...Ντέιβιντ Νέλσον (πιο γνωστό ως Στεργάκο). 'Ήπιαμε το πικρό ποτήρι της ήττας και 3 βαρελίσιες μπύρες για να ξεπλύνουμε την αρμύρα από τα χείλη. Εκεί τελείωσαν για μένα οι αγώνες καθώς την μεθεπομένη αναχωρούσα για την μακρινή Σκανδιναβία.

Επέστρεψα στην Αθήνα 31 Αυγούστου ημέρα Κυριακή. Τι παιζόταν εκείνη την μέρα; Είχε το ντέρμπι ΑΕΚ-ΠΑΟ στο ΟΑΚΑ και φρόντισα να είμαι και εγώ εκεί. Όσο και αν φαίνεται περίεργο, δεν είχα ξαναπάει στο ΟΑΚΑ από τότε που ανακαινίστηκε για τους Ολυμπιακούς της Αθήνας. Η τελευταία φορά που πήγα , αν θυμάμαι καλά, ήταν σε ένα ντέρμπι ΠΑΟ-ΑΕΚ το 1992 ή το 1993 στο οποίο μας καθάρισε ο Σαραβάκος μόνος του (τελικό σκορ 2-0). Στο φετινό ντέρμπι όμως, ευτυχώς για εμάς και δυστυχώς για τον ΠΑΟ , δεν υπήρχε Σαραβάκος. Και οι παίκτες που θα μπορούσαν να παίξουν υποτυπωδώς αυτό τον ρόλο (ο Ίβανσιτς και ο Χριστοδουλόπουλος κατά την γνώμη μου), ήταν εκτός ομάδος λόγω Τεν Κάτε. Η ΑΕΚΑΡΑ μας, διαψεύδοντας τους κινδυνολόγους που την θεωρούσαν τελειωμένη πριν καν αρχίσει το πρωτάθλημα, πήρε ένα άνετο τρίποντο κόντρα σε ένα ΠΑΟ που δεν έκανε ούτε μία ευκαιρία.

Για τον μεγάλο αγώνα της Τούμπας δεν θα γράψω τίποτα. Σε μισή ώρα αρχίζει , οπότε πάω να συντονιστώ με το novasport 1. Εις το επανιδείν!

Η ΚΛΕΜΜΕΝΗ ΕΞΙΣΩΣΗ

Στους δεκαπέντε μήνες που γράφω σε αυτό το blog έχω κατά καιρούς προτείνει κάποια βιβλία. Διάφορα βιβλία, που έχω διαβάσει και μου άρεσαν και θεωρούσα ότι μπορεί να τα έβρισκαν ενδιαφέροντα και άλλοι. Πολλές φορές έχουμε μπροστά μας ένα σωρό επιλογές και δεν ξέρουμε τι να επιλέξουμε. Δεδομένου ότι ο ελεύθερος χρόνος για αρκετούς από εμάς είναι περιορισμένος, η επιλογή πρέπει συνήθως να μας αποζημιώνει. Διαφορετικά έχουμε χάσει άσκοπα το χρόνο μας. Θεωρούσα λοιπόν ότι με τις προτάσεις μου ίσως να διευκόλυνα κάποιους να επιλέξουν ευκολότερα.
Αυτή τη φορά θα λειτουργήσω διαφορετικά. Θα προτείνω ένα βιβλίο προς αποφυγή.

Η Κλεμμένη Εξίσωση του Μαρκ Άλπερτ είναι ένα βιβλίο, που με πρώτη ματιά, σου κινεί το ενδιαφέρον να το διαβάσεις. Διαφημίζεται ως "Το απόλυτο επιστημονικό θρίλερ". Διαβάζεις στο οπισθόφυλλο για την ανακάλυψη της "Θεωρίας των Πάντων", για ακατάπαυστη δράση , για πολιτικά παιχνίδια και για τρελό κυνηγητό και σου δημιουργείται η εντύπωση ότι θα διαβάσεις κάτι πρωτοποριακό. Το πρωτοποριακό έγκειται στον συνδυασμό επιστήμης και δράσης.

Η πραγματικότητα βέβαια δεν είναι αυτή... Το βιβλίο είναι μία απλή και κλασσική "αμερικανιά". Η έκφραση "αμερικανιά" δεν με εκφράζει απόλυτα , ειδικά όταν χρησιμοποιείται για να περιγράψει μία χολιγουντιανή ταινία. Αλλά στην περίπτωση μας, ταιριάζει απόλυτα. Ένα μυστικό (επιστημονική εξίσωση) που πέρασε από τον γέρο επιστήμονα στον νεαρό πρώην φοιτητή , το FBI που ψάχνει να βρει την άκρη του νήματος , ο Ρώσος πληρωμένος δολοφόνος που δεν έχει ενδοιασμούς να σκοτώσει μέχρι και την μάνα του, ο Πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος των ΗΠΑ που απαιτούν την υποκλοπή της εξίσωσης με κάθε τρόπο και έναν μικρός συρφετός από επιστήμονες κυρίως φυσικούς , αποτελούν το κοκτέιλ ενός βιβλίου , που αν δεν κυκλοφορούσε από τις εκδόσεις Τραυλός , θα μπορούσες πολλή εύκολα να το βρεις σε περίπτερο να φιγουράρει μαζί με άλλα παρόμοιου ύφους βιβλία. Οι δε επιστημονικές περιγραφές είναι τόσο εκλαϊκευμένες που στο τέλος η μοναδική εντύπωση που σου δίνεται είναι ότι διάβασες ένα βιβλίο στο οποίο κάποιοι κυνηγάνε κάποιους άλλους με σκοπό να τους πιάσουν και αυτοί οι άλλοι όλο κάτι συμβαίνει και ξεφεύγουν. Το μοναδικό σημείο που έχει έστω μικρό ενδιαφέρον είναι η περιγραφή της λειτουργίας του επιταχυντή σωματιδίων του Τέβατρον.

Άλλο σημείο που με ξένισε , ήταν η προφανής και επαναλαμβανόμενη προσπάθεια του συγγραφέα (αρθρογράφος στο Scientific American) να διαφημίσει το περιοδικό στο οποίο αρθρογραφεί καθώς και τον εκδοτικό του οίκο. Αμέτρητες φορές έγραψε κατά την διάρκεια της αφήγησης, για το βιβλίο Στους ώμους γιγάντων το οποίο υποτίθεται έγραψε ο πρωταγωνιστής του. Ένα βιβλίο που υπάρχει και έχει γραφτεί από τον Stephen Hawking.

Όποιος θέλει μπορεί να το διαβάσει και να έχει ιδίαν άποψη , αλλά εγώ δεν θα το πρότεινα με τίποτα. Χάσιμο χρόνου...

ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΑ. ΜΙΑ ΥΠΕΡΟΧΗ ΕΜΠΕΙΡΙΑ

Όταν ήμουν πιτσιρικάς άκουγα στο σχολείο , στα κρατικά κανάλια της ΕΡΤ και στον κοινωνικό μου περίγυρο ότι οι λαοί της Σκανδιναβίας αποτελούνται από ανθρώπους άχαρους, άοσμους, ψυχρούς και απόμακρους. Άκουγα επίσης ότι δεν είναι ευτυχισμένοι , δεν διασκεδάζουν και θα πουλούσαν ακόμα και την μάνα τους για να έρθουν να ζήσουν στον παράδεισο που λέγεται Ελλάδα. Οι δέκα μέρες που έρχονται στην χώρα μας αποτελούν την καλύτερη στιγμή της ζωής τους και την πιο νοσταλγική τους ανάμνηση.

Φυσικά, τίποτα από όλα αυτά δεν ισχύει απόλυτα, για να μην πω ότι τα περισσότερα δεν ισχύουν καν. Είμαι σίγουρος ωστόσο ότι πάρα πολλοί Έλληνες όλα αυτά τα πιστεύουν και υμνούν την τύχη τους που δεν γεννήθηκαν Σουηδοί, Νορβηγοί ή Δανοί. Αναφέρομαι σε αυτούς τους λαούς διότι οι Φινλανδοί αποτελούν ξεχωριστό κεφάλαιο. Μπορεί να ανήκουν στην Σκανδιναβία αλλά έχουν ελάχιστα κοινά στοιχεία με τους γείτονες τους.

Οι κάτοικοι, λοιπόν, των χωρών αυτών είναι μία χαρά άνθρωποι. Χαμογελαστοί, ευγενικοί, εξυπηρετικοί, όμορφοι, υγιείς, αθλητικοί, πολιτισμένοι, επιστημονικά εξελιγμένοι, φιλόζωοι, οικολόγοι, φυσιολάτρες, ευσυνείδητοι. Κατοικούν σε χώρες πανέμορφες , οι πόλεις τους είναι πεντακάθαρες, ανθρώπινες, πνιγμένες στο πράσινο και τα πάρκα και η έννοια «κυκλοφοριακή συμφόρηση» τους είναι παντελώς άγνωστη. Οι περισσότεροι κυκλοφορούν με το ποδήλατο, γυμνάζονται στους δρόμους μανιωδώς (είδα στο δρόμο δεκάδες ανθρώπους να κάνουν διατάσεις και άλλες ασκήσεις μετά από τζόκινγκ) και τηρούν όλους τους κυκλοφοριακούς κανόνες είτε οδηγούν αυτοκίνητο , είτε ποδήλατο , είτε είναι πεζοί.

Τα κτήρια είναι όλα (πραγματικά όλα!) καλοδιατηρημένα, ενταγμένα με τρόπο αριστοτεχνικό στο περιβάλλον και το πολεοδομικό σχέδιο των πόλεων είναι τόσο πετυχημένο που μέσα σε 2 μέρες τις γνωρίζεις απέξω και ανακατωτά. Οι συγκοινωνίες λειτουργούν πολύ καλά και οι υποδομές και ο εξοπλισμός τους είναι σε άριστο επίπεδο. Το βιοτικό επίπεδο (ειδικά της Νορβηγίας) βρίσκεται στα ύψη και οι έννοιες «φτώχια» και «ανεργία» βρίσκονται σε διαδικασία επαναπροσδιορισμού.

Ο μέσος ανειδίκευτος Σκανδιναβός καρπώνεται για την εργασία που παρέχει το λιγότερο 2.500 ευρώ με την φορολογία να κυμαίνεται μεταξύ 25 έως 60% ανάλογα με το εισόδημα. Τα χρήματα που παίρνει το κράτος μέσω της φορολογίας, αξιοποιούνται για την βελτίωση των κοινωνικών παροχών, την συντήρηση και τον εκσυγχρονισμό των υποδομών και φυσικά για τον πολιτισμό και την επιστήμη. Η εγκληματικότητα δεν αποτελεί κοινωνικό πρόβλημα και ο κόσμος στις πόλεις χαίρεται ανεπηρέαστος και ήσυχος τον απογευματινό και βραδινό του περίπατο είτε στο πάρκο είτε στο λιμάνι.

Θα γράψω μία τελευταία πρόταση για να δείτε το μέγεθος της πλάνης των Ελλήνων σχετικά με τους Σκανδιναβούς: Η ΔΑΝΙΑ ΑΝΑΚΗΡΥΧΘΗΚΕ ΠΕΡΙΣΥ Η ΧΩΡΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΠΙΟ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ!

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΚΟ ΥΛΙΚΟ ΑΠΟ ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΙΣ ΣΚΑΝΔΙΝΑΒΙΚΕΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΕΣ

Υπέροχος φωτισμός σε κτήρια της Κοπεγχάγης
Ακόμα και οι διαφημίσεις είναι καλόγουστες και προσεγμένες

Πάρκο στην Κοπεγχάγη

Και η Κοπεγχάγη έχει κανάλια

Πολύχρωμα κτήρια στο καινούργιο λιμάνι (NYHAVN)

Πάρκο Tivoli. Η Eurodisney της Κοπεγχάγης

Η περιοχή NYHAVN το βράδυ

Ο κεντρικός δρόμος του Όσλο που οδηγεί στο Παλάτι

Υπέροχο κτήριο του Όσλο

Το φρούριο του Όσλο διατηρείται σε εκπληκτική κατάσταση

Μέρος του Φρουρίου του Όσλο

Πλατεία στο Όσλο

Τυπικό πάρκο στο Όσλο

Η είσοδος στην παλιά πόλη της Στοκχόλμης

Πάρκο στη Στοκχόλμη

Θέα της Στοκχόλμης

Μία από τις πολλές γέφυρες τη Στοκχόλμης

Το Μουσείο Νομπέλ

Θέα της Στοκχόλμης

Θέα της Στοκχόλμης

Η κεντρική πλατεία της Στοκχόλμης

Σουηδική ενδοχώρα

Θέα του Ελσίνκι

Σουβλάκι από Άλκη και Τάρανδο

Πάρκο στο Ελσίνκι

Και το Ελσίνκι έχει κανάλια

Ψητός σολωμός , ψάρι , καλαμάρια και τηγανητές πατάτες. Στην υπαίθρια λαϊκή αγορά του Ελσίνκι

Το Ελσίνκι όπως φαίνεται από το πλοίο

Σουηδικό Αρχιπέλαγος

Σουηδικό Αρχιπέλαγος