Κυριακή, 17 Ιανουαρίου 2010

ΤΟ ΑΡΩΜΑ ΤΟΥ ΑΔΑΜ

O Ζαν-Κριστόφ Ρουφέν είναι Γάλλος συγγραφέας και σημαντικός ακτιβιστής. Η δράση του όλα αυτά τα χρόνια ως αντιπροέδρου των Γιατρών χωρίς Σύνορα και ως μέλους ανθρωπιστικών αποστολών, σε συνδυασμό με τις ιστορικές και επιστημονικές του γνώσεις, συνετέλεσαν στο να γράψει ορισμένα αξιόλογα λογοτεχνικά βιβλία. Στην Ελλάδα έχουν εκδοθεί από τον Ψυχογιό τέσσερα μυθιστορήματα του. Είναι τα εξής:


Ο μεγάλος Αβησσυνός
Οι κατακτητές της Βραζιλίας
Γκομπάλια
Το άρωμα του Αδάμ

Το πρώτο δεν το έχω διαβάσει και δεν εκφέρω άποψη. Τα υπόλοιπα τρία τα διάβασα τα τελευταία χρόνια και μου άφησαν καλές εντυπώσεις. Το Άρωμα του Αδάμ είναι το τελευταίο από τα μυθιστορήματα του Ρουφέν και κυκλοφόρησε το 2008. Θεωρώ ότι το βιβλίο πραγματεύεται ένα θέμα που έχει γίνει της μόδας. Πρόκειται για ένα ζήτημα που ειδικά μετά την εμφάνιση της γρίπης των χοίρων και του εμβολίου έναντι αυτής, "έπαιξε" πολύ στους συνωμοσιολογικούς κύκλους αλλά και έξω από αυτούς. Αναφέρομαι στο ζήτημα του υπερπληθυσμού της γης. Το θέμα αυτό δεν είναι καινούργιο. Ήδη από το 1798 ο Τόμας Μάλθους (Αγγλος οικονομολόγος), είχε γράψει μία εργασία με τίτλο "Μελέτη επί της αρχής του πληθυσμού". Σε αυτήν "έβλεπε" στους λοιμούς και τις επιδημίες τον ρυθμιστικό ρόλο της φύσης για την διατήρηση του παγκόσμιου πληθυσμού σε επίπεδα προσαρμοσμένα στους διαθέσιμους πόρους. Πίστευε δηλαδή, ότι μία φυσική διαδικασία (θάνατος από την πείνα) φρενάρει την πληθυσμιακή έκρηξη και επιτρέπει στην ανθρωπότητα να καλύπτει τις ανάγκες για τροφή χωρίς να εξαντλούνται οι φυσικοί πόροι.
Η ιστορία έχει διαψεύσει τον Μάλθους όπως συμβαίνει σχεδόν πάντα με όσους κάνουν τέτοιου τύπου εργασίες. Σήμερα ο πληθυσμός της γης είναι κοντά στα 7 δις και η τροφή που παράγεται από τους ανθρώπους, φτάνει και περισσεύει για να τους ταΐσει όλους. Το γεγονός ότι σήμερα πεθαίνει κόσμος από την πείνα, οφείλεται σε άλλους λόγους και όχι στην έλλειψη τροφής. Η σκέψη του Μάλθους δυστυχώς επηρέασε σύγχρονα ιδεολογικά ρεύματα ακόμα και οικολογικά κινήματα!
Σε αυτό στηρίζεται και η υπόθεση του βιβλίου του Ζαν-Κριστόφ Ρουφέν. Δεν μπορώ να δώσω περισσότερες πληροφορίες διότι θα στερήσω από όποιον θέλει να διαβάσει το βιβλίο, το στοιχείο της έκπληξης. Αυτό που θα γράψω μόνο, είναι το συναίσθημα που μου βγάζει το βιβλίο και το συμπέρασμα στο οποίο με κάνει να καταλήγω: ότι οι φανατικοί ιδεολόγοι οποιασδήποτε ιδεολογίας, είναι από τους πιο επικίνδυνους ανθρώπους στον κόσμο. Ίσως να ξεπερνούν και τους φανατικούς των διαφόρων Θρησκειών. Υπό αυτή την έννοια, ένας ανθρωπος φανατικός με την οικολογία είναι ένας επικίνδυνος άνθρωπος.

Η περίληψη από το οπισθόφυλλο:
"Η Ζιλιέτ, μια μαχητική νεαρή οικολόγος, αποφασίζει να πάρει μέρος σε μια αποστολή κομάντο για την απελευθέρωση πειραματόζωων. Αυτή η δράση, φαινομενικά αθώα, θα την οδηγήσει στην καρδιά μιας συνωμοσίας άνευ προηγουμένου, η οποία, στο όνομα του πλανήτη, βάζει στο στόχαστρο ούτε λίγο ούτε πολύ ολόκληρο το ανθρώπινο είδος.
Η ιδιωτική εταιρεία Πληροφοριών "Πρόβιντενς" αναλαμβάνει την υπόθεση. Στρατολογεί δύο πρώην πράκτορες , τον Πολ και την Κέρι, οι οποίοι είχαν απομακρυνθεί από τις μυστικές υπηρεσίες για να συνεχίσουν τις σπουδές τους, ο ένας στην ιατρική και η άλλη στην ψυχολογία. Η έρευνα θα τους οδηγήσει στο συγκλονιστικό σύμπαν των εξτρεμιστικών οικολογικών κινημάτων και σε αυτούς που κινούν τα νήματα της μυστικής αντιουμανιστικής δράσης..."

Τετάρτη, 13 Ιανουαρίου 2010

ΜΠΙΣΚΟΤΑ ΣΟΚΟΛΑΤΑΣ

Εχθές το έριξα στη ζαχαροπλαστική. Είχα βρει μία συνταγή στο ιντερνετ (δυστυχώς δεν θυμάμαι το site, ένας Panagis νομίζω την είχε αναρτήσει) για μπισκότα σοκολάτας. Η συνταγή ήταν δικής του εμπνεύσεως και εγώ την εκτέλεσα κάνοντας ορισμένες αλλαγές. Τελικά χρησιμοποίησα τα εξής υλικά:
* 3 κούπες αλεύρι για όλες τις χρήσεις * 1 κούπα μαύρη ζάχαρη * 1 κούπα λευκή ζάχαρη * 2 κούπες κακαό χωρίς ζάχαρη, ΙΟΝ ή ΓΙΩΤΗΣ) * 3 αυγά * 1 κουταλάκι μπεικιν παουντερ * 3 βανίλιες * 250 γρ. φρέσκο βούτυρο * 1 φλιτζάνι γάλα φρέσκο * 1 κοφτό κουταλάκι αλάτι * 1 φακελάκι "σταγόνες" κουβερτούρα (συσκευασμένη σε όλα τα super markets) * 1 κουβερτούρα 125 γρ * Ένα σακουλάκι φουντούκια (κοπανισμένα σε γουδί)

Ετοιμασία:

Βγάζουμε το βούτυρο από το ψυγείο για να μαλακώσει τελείως. Όταν είναι έτοιμο να "δουλευτεί" το ρίχνουμε σε ένα μπολ και το ανακατεύουμε με τις δύο κούπες ζάχαρης (μαύρη και λευκή). Μετά από λίγη ώρα έχει γίνει μία μάζα με την ζάχαρη. Το αφήνουμε στην άκρη.
Σε ένα άλλο μπολ ρίχνουμε το αλεύρι, το κακάο, τα αυγά, τις βανίλιες, το μπέικιν πάουντερ, το αλάτι και τα μισά φουντούκια. Ανακατεύουμε το μείγμα για πολύ ώρα μέχρι να ομογενοποιηθεί Μην αγχωθείτε, το μείγμα θα είναι αρκετά στεγνό και δεν θα μπορεί να ανακατευτεί εύκολα. Η ανάμειξη γίνεται λίγο ευκολότερη όταν ρίχνουμε το βούτυρο με την ζάχαρη. Ταυτόχρονα με την ανάμειξη, λιώνουμε και την μία κουβερτούρα των 125 γρ. και την ρίχνουμε στο μείγμα. Μέχρι τώρα έχουμε ρίξει τα πάντα εκτός από τα μισά φουντούκια, το γάλα και τις σταγόνες κουβερτούρας.
Ρίχνουμε λίγο λίγο το γάλα και ταυτόχρονα ανακατεύουμε Αν το μείγμα συνεχίζει να είναι στεγνό και να μην "δουλεύεται" ρίχνουμε και άλλο λίγο γάλα μέχρι να πετύχουμε ένα μείγμα παχύρρευστο. Είναι σημαντικό να μην ρίξουμε παραπάνω από το κανονικό γάλα, διότι αν γίνει πολύ αραιό δεν θα πετύχουμε καλό αποτέλεσμα.Αφού ανακατέψουμε καλά (μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και μίξερ), παίρνουμε μία ειδική φόρμα με καλούπια ή σε ένα ταψί βάζουμε αντικολλητικό χαρτί. Ρίχνουμε το μείγμα στα καλούπια ή αν πρόκειται να χρησιμοποιήσουμε το ταψί, με ένα μεγάλο κουτάλι βάζουμε πάνω στο χαρτί τόσο μείγμα ανάλογα με το μέγεθος που θέλουμε να έχουν τα μπισκότα. Ζεσταίνουμε το φακελάκι κουβερτούρας και αφού ανοίξουμε μία τρύπα στο μέσο των μπισκότων ρίχνουμε μέσα λιωμένη κουβερτούρα. Διακοσμούμε και με τριμμένα φουντούκια και είμαστε έτοιμοι να ψήσουμε. Τα βάζουμε στους 170 βαθμούς για 15 λεπτά τουλάχιστον και είναι έτοιμα!
Εμένα μου πέτυχαν. Όσοι τα δοκίμασαν έμειναν ευχαριστημένοι.

Δευτέρα, 11 Ιανουαρίου 2010

ΤΟ ΣΠΙΤΙ ΑΔΕΙΑΝΟ..

και παρέα μου ο υπολογιστής και τα βιβλία μου. Η σύζυγος ποτέ δεν είχε μεγάλη εμπιστοσύνη στο τοπικό νοσοκομείο και επέλεξε να παραμείνει στη Θεσσαλονίκη. Δεν σας το έχω πει, ε; Είναι έγκυος στον 7ο μήνα και κατά τα μέσα του Μάρτη περιμένουμε την γέννηση της κόρης μας. Γύρισα λοιπόν από τις διακοπές μόνος μου και συνειδητοποιημένος ότι οι επόμενοι τρεις μήνες θα είναι διαφορετικοί. Δεν θα έλεγα ότι έχω μεγάλο κύκλο γνωριμιών εδώ στο νησί, το αντίθετο μάλιστα. Δύο-τρεις φίλους έχω όλους και όλους, οικογενειάρχες και αυτοί, οπότε δεν περιμένω παρά να περάσω πολλές μοναχικές ώρες. Δεν πειράζει, όλα μέσα είναι, οπότε αυτούς τους μήνες θα μαγειρεύω, θα σερφάρω, θα ακούω μουσική, θα παίζω σουμπούτεο και θα διαβάζω βιβλία. Ότι έκανα μέχρι τώρα δηλαδή!! Απλά δεν θα πρήζω την Βίκυ να δοκιμάσει το φαγητό που έφτιαξα, να διαβάσει το blog που ανακάλυψα, να υποστεί τις μουσικές μου προτιμήσεις, να περιορίζεται στο μέσα δωμάτιο όταν εγώ θα παίζω σουμπούτεο και δεν θα την υποβάλλω στο μαρτύριο της αναλυτικής εξιστόρησης και κριτικής του τελευταίου βιβλίου που διάβασα και για το οποίο δεν θα έλεγα ότι ενδιαφέρεται πάντα.
Μιας και μίλησα για βιβλία, και δεδομένου ότι στις διακοπές δεν έγινε τίποτα αξιοσημείωτο προς αναφορά, σήμερα θα αναρτήσω την καθιερωμένη λίστα με αυτά που διάβασα μέσα στο 2009. Πατώντας πάνω σε κάθε τίτλο μεταφερόμαστε στο site της Πρωτοπορίας για περισσότερες λεπτομέρειες. Όσοι έχουν διάθεση ας ακολουθήσουν, παρουσιάζοντας και την δική τους λίστα είτε εδώ είτε στον δικό τους χώρο.

1. Μπορίς Βιάν - Θα φτύσω στους τάφους σας
2. Σεμπάστιαν Γιούνγκερ - Η απόλυτη καταιγίδα
3. Σίριλ Έϊντον - Ανακαλύψεις που άλλαξαν την ζωή μας
4. Αλμπέρ Καμύ - Η καλή και η ανάποδη
5. Τρούμαν Καπότε - Πρόγευμα στο Τίφφανυς
6. Μ. Καραγάτσης - Ο Συνταγματάρχης Λιάπκιν
7. Μ. Καραγάτσης - Το χαμένο Νησί
8. Ίαν ΜακΓιούαν - Εξιλέωση
9. Γιάννης Μακριδάκης - Η δεξιά τσέπη του Ράσου
10.Γκιγιέρμο Μαρτίνες - Η ακολουθία της Οξφόρδης
11. Γκιγιέρμο Μαρτίνες - Σχετικά με τον Ροδερέρ
12. Ναγκίμπ Μαχφούζ - Η σοφία μιας ζωής
13. Τσάρλς Μπουκόφσκι - Το ταχυδρομείο
14. Νταν Μπράουν - Το χαμένο σύμβολο
15. Γκάμπριελ Ντόβερ - Αγαπητέ κύριε Δαρβίνε
16. Φ. Ντοστογιέφσκι - Έγκλημα και τιμωρία
17. Λίζα Παπαδοπούλου - Αχρηστες γνώσεις χρήσιμες πληροφορίες
18. Έντγκαρ Άλλαν Πόε - Διηγήματα
19. Ζαν Κριστόφ Ρουφέν - Το άρωμα του Αδάμ
20. Ζοζέ Σαραμάγκου - Η πέτρινη σχεδία
21. Μάικλ Τζονς - Λένινγκραντ η πολιορκία
22. Γουστάβος Φλωμπέρ - Το ταξίδι στην Ελλάδα
23. Ρόμπερτ Χάρις - Παρασκήνια Εξουσίας

Το κορυφαίο: Το χαμένο Νησί, του Μ. Καραγάτση
Το χειρότερο: Το χαμένο Σύμβολο, του Νταν Μπράουν
Η απογοήτευση: Η Πέτρινη Σχεδία, του Ζ. Σαραμάγκου
Η ευχάριστη έκπληξη: Η δεξιά τσέπη του Ράσου, του Γ. Μακριδάκη
Το κλασσικό: Έγκλημα και Τιμωρία, του Φ. Ντοστογιέφσκι
Το ακατανόητο: Αγαπητέ κύριε Δαρβίνε, του Γκάμπριελ Ντόβερ

Σάββατο, 2 Ιανουαρίου 2010

ΑΝΑΖΗΤΕΙΤΑΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΗΣ "ΜΥΣΤΗΡΙΟ"

Όταν είχα φτιάξει το μπλογκ δεν πρόσθεσα "μετρητή". Μετά από λίγους μήνες έβαλα τον statcounter για να βλέπω τα στατιστικά του μπλογκ και να έχω μία εικόνα για το πόσοι το επισκέπτονται ανά ημέρα. Με τον καιρό, παγιώθηκε ένας μέσος όρος γύρω στους 100 επισκέπτες την ημέρα. Το ζήτημα μου όμως δεν είναι αυτό. Το statcounter, εκτός απο στατιστικά στοιχεία, προσφέρει στον διαχειριστή του μπλογκ και άλλα δεδομένα όπως χώρα προέλευσης επισκέπτη, ποστ που επισκέφτηκε, πότε μπήκε, πόσες φορές μπήκε και διάφορα άλλα, γνωστά σε όσουν χρησιμοποιούν μετρητές. Είναι εδώ και ένα χρόνο περίπου, που έχω σταμπάρει έναν επισκέπτη από την Αμερική. Δεν γνωρίζω αν είναι Έλληνας (που μάλλον είναι) αλλά αυτό που γνωρίζω είναι ότι ο τύπος (ή μήπως η τύπισσα;) έχει ξεκοκαλίσει σχεδόν όλο το μπλογκ και τις 250 τόσες αναρτήσεις του!!! Εν τω μεταξύ, οι αναρτήσεις που διαβάζει είναι με τυχαία σειρά, χωρίς χρονική ακολουθία και θεματική συνάφεια. Μπορεί να μπει σε μία ανάρτηση του 2007 και μετά από λίγο σε μία άλλη του 2009. Τι μία μέρα διαβάζει ταξιδιωτική ανάρτηση και την άλλη μέρα για ποδόσφαιρο!
Χαρακτηρίζω τον επισκέπτη αυτόν ένα "μυστήριο" και του ζητώ αν διαβάσει το συγκεκριμένο ποστ να "εμφανιστεί". Αναλογιζόμενος την επιθυμία του οποιουδήποτε να διατηρήσει την ανωνυμία του, δεν θα εκπλαγώ καθόλου, αφενός από το να μην δώσει σημεία ζωής αφετέρου από το να μην διαβάσει καν την ανάρτηση ή να την διαβάσει κατά την προσφιλή του συνήθεια μετά από κάποιους μήνες...

Υ.Γ. Όλα τα παραπάνω μπορεί να είναι απλώς άκυρα και να έχω ερμηνεύσει λανθασμένα τα στοιχεία. Για να δούμε..