Σάββατο, 12 Μαρτίου 2011

HOMEBREWING - ΟΙ ΠΙΟ ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ

Η Belgian Triple που εμφιάλωσα πριν από μερικές μέρες
Δείγμα από την coffee stout που ωριμάζει στον δεύτερο κάδο
Δείγμα από την coffee stout που ωριμάζει στον δεύτερο κάδο
Μέρος του εξοπλισμού οικιακής ζυθοποίησης
Πρώτες ύλες για παρασκευή Βελγικής μπύρας Oud Bruin (καφέ αρωματική μπύρα)
Απολύμανση εξοπλισμού
Μέτρηση θερμοκρασίας νερού
Ειδική βύνη Abbey έτοιμη να τοποθετηθεί στο ζεστό νερό (70 βαθμοί Κελσίου) για μισή ώρα
Η βύνη μέσα στο νερό

Μισή ώρα μετά
Η μαγιά έχει ενυδατωθεί και είναι έτοιμη να χρησιμοποιηθεί
Ο λυκίσκος σε σάκκο θα τοποθετηθεί στον κάδο (Dry hoping) μετά το τέλος της διαδικασίας
To γλεύκος βράζει στην κατσαρόλα
Μετά τον βρασμό ρίχνονται οι δύο κονσέρβες της Brewferm
Το γλεύκος παγώνει απότομα και όσο το δυνατόν πιο γρήγορα σε παγωμένο νερό στην μπανιέρα
Μέτρηση της αρχικής πυκνότητας του γλεύκους
Ζύμωση στον κάδο για μία εβδομάδα

Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2011

ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΧΟΜΠΙ: ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ ΜΠΥΡΑΣ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ

Σε μία εποχή που ο ελεύθερος χρόνος για πολλούς από εμάς είναι αρκετά περιορισμένος και το μεγαλύτερο μέρος αυτού το περνάμε στο σπίτι, υπάρχει ένα ιδιαίτερα ενδιαφέρον χόμπι που συνδυάζει δημιουργικότητα, φαντασία, ποικιλία και φυσικά απόλαυση και ονομάζεται HOMEBREWING. Στα Ελληνικά μπορούμε να το μεταφράσουμε ως παρασκευή σπιτικής μπύρας. Στο εξωτερικό και κυρίως στις Αγγλοσαξονικές χώρες, το Βέλγιο και την Γερμανία είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο. Υπάρχουν μεγάλα καταστήματα που πουλάνε όλα όσα χρειάζεται κάποιος για να φτιάξει μπύρα στο σπίτι. Εταιρίες του εξωτερικού με έδρα την Αγγλία, την Αμερική, το Βέλγιο, την Γερμανία και την Αυστραλία διατηρούν ηλεκτρονικά καταστήματα από όπου μπορείς να παραγγείλεις από πρώτες ύλες μέχρι τα πιο εξεζητημένα εξαρτήματα. Μία αναζήτηση στο διαδίκτυο με την λέξη Homebrewing ή αλλιώς brewing beer at home θα σας εκπλήξει. Στην Ελλάδα δυστυχώς δεν υπάρχει κατάστημα που να πουλάει υλικά για παρασκευή μπύρας. Υπάρχουν κάποιοι αντιπρόσωποι που φέρνουν πρώτες ύλες και εξαρτήματα από το εξωτερικό αλλά η ποικιλία είναι περιορισμένη, οι τιμές λίγο τσιμπημένες και ο χρόνος αναμονής για την παραλαβή (ειδικά για προϊόντα μη διαθέσιμα) σχετικά μεγάλος.
Εν πάση περιπτώσει, αν υπάρχει διάθεση όλα γίνονται. Στην Ελλάδα είναι αρκετά διαδεδομένη η παρασκευή κρασιού. Πάρα πολλοί συμπατριώτες μας, κυρίως στην επαρχία, φτιάχνουν το δικό τους σπιτικό κρασί. Για να κάνεις κρασί όμως, χρειάζεται να πληρούνται κάποιες σοβαρές προϋποθέσεις. Βασικά χρειάζεσαι χώρο. Πολύ χώρο. Επίσης χρειάζεται να ξοδέψεις αρκετά χρήματα και φυσικά να έχεις αμπέλια. Αντίθετα με ότι ισχύει για το κρασί, για να φτιάξεις μπύρα χρειάζεσαι μία καθαρή και ευρύχωρη κουζίνα, μία μεγάλη κατσαρόλα χωρητικότητας άνω των 10lt, ένα "Kit" με τα βασικά εξαρτήματα παρασκευής μπύρας στο σπίτι, πρώτες ύλες, απολυμαντικά μέσα (π.χ. χλωρίνη ή μπεταντίν) και φυσικά γνώση. Πρέπει να διαβάσεις αρκετά. Για όσους τα πάνε καλά με την Αγγλική γλώσσα υπάρχουν βιβλία που περιέχουν όλες τις απαραίτητες πληροφορίες. Σπουδαίο βιβλίο είναι το "HOW TO BREW" του John Palmer και το "THE COMPLETE JOY OF HOME BREWING" του Charlie Papazian. Διαβάζοντας τα δύο αυτά βιβλία αποκτάς σημαντικές γνώσεις του αντικειμένου και από κει και πέρα όλα τα υπόλοιπα είναι θέμα εμπειρίας και τριβής με το αντικείμενο. Στο πολύ καλό Ελληνικό site www.beer.gr υπάρχει forum με ιδιαίτερα χρήσιμες πληροφορίες για αρχάριους επίδοξους ζυθοποιούς.

Πάμε τώρα να δούμε το όλο θέμα λίγο πιο αναλυτικά. Καταρχήν, πως παρασκευάζεται η μπύρα; Η μπύρα αποτελείται από 4 βασικά συστατικά. Το νερό, την μαγιά, την βύνη κριθαριού ή άλλων δημητριακών και τον λυκίσκο. Όσο καλύτερο είναι το νερό που θα χρησιμοποιήσουμε τόσο καλύτερη θα βγει η μπύρα.
Μαγιά είναι ένας μύκητας που μεταβολίζει τα σάκχαρα που περιέχονται στην βύνη και τα μετατρέπει σε αλκοόλ και διοξείδιο του άνθρακα. Είναι παρόμοιο προϊόν με αυτό που χρησιμοποιείται για την παρασκευή ψωμιού.
Βύνη είναι το εκχύλισμα που προκύπτει μετά από ειδική επεξεργασία των σπόρων του κριθαριού ή κάποιου άλλου δημητριακού όπως για παράδειγμα το σιτάρι. Το εκχύλισμα αυτό αποτελείται σε μεγάλο ποσοστό από σάκχαρα, άμυλο, πρωτεΐνες και αμινοξέα.
Λυκίσκος είναι ένα φυτό τα φύλλα του οποίου χρησιμοποιούνται για να δώσουν την πικράδα της μπύρας και να της προσδώσουν άρωμα. Ο λυκίσκος έχει αντιοξειδωτικές ικανότητες. Αυτός είναι ένας βασικός λόγος για τον οποίο η μπύρα κάνει καλό στην υγεία.
Τα παραπάνω, είναι τα βασικά υλικά ζυθοποίησης. Από κει και πέρα χρησιμοποιούνται δεκάδες άλλα προϊόντα τα οποία προσδίδουν άρωμα, γεύση, διαύγεια, αφρό, ανθρακικό και άλλα στοιχεία στην μπύρα μας.

Υπάρχουν 3 τρόποι παρασκευής σπιτικής μπύρας:
α) Από έτοιμο εκχύλισμα που περιέχεται σε κονσέρβα (Extract)
β) Από έτοιμο εκχύλισμα σε κονσέρβα σε συνδυασμό με επεξεργασία πρώτων υλών (Partial Mash)
γ) Μόνο από επεξεργασία πρώτων υλών (All grain)

O αρχάριος ζυθοποιός, εμού συμπεριλαμβανομένου, ξεκινά απαραιτήτως από τον (α) τρόπο έτσι ώστε να εξοικειωθεί με την διαδικασία. Μετά, αν θέλει περνάει στην δεύτερο τρόπο και καταλήγει στον τρίτο τρόπο που είναι και ο πιο "ψαγμένος".

Εδώ , εδώ και εδώ μπορείτε να βρείτε πληροφορίες για κάθε τρόπο παρασκευής μπύρας.

Για να ξεκινήσει κάποιος από τον πρώτο τρόπο παρασκευής μπύρας, του αρκεί να αγοράσει ένα Starter Kit. Εδώ μπορείτε να δείτε τι περιλαμβάνει.


Κοστίζει περίπου 90 ευρώ και περιέχει δύο κάδους, θερμόμετρο, πυκνόμετρο, καπάκια, απολυμαντικό, αναδευτήρα και άλλα.
Το δεύτερο πράγμα που χρειάζεται είναι μία κονσέρβα. Η κονσέρβα περιέχει έτοιμη συνταγή για μπύρα. Διαλέγεις τι μπύρα γουστάρεις να φτιάξεις και αγοράζεις το ανάλογο κιτ. Εδώ να αναφέρουμε ότι οι βασικοί τύποι μπύρας είναι 3: Μπύρες τύπου Ale (αφροζύμωτες), μπύρες τύπου Lager (βυθοζύμωτες) και μπύρες τύπου Lambic (ανοιχτής ζύμωσης). Το 90% των ετικετών που κυκλοφορούν είναι μπύρες τύπου Lager. H Amstel, η Heineken, η Μύθος και πολλές άλλες είναι Lager. Οι περισσότερες Βελγικές μπύρες όπως για παράδειγμα οι μοναστηριακές είναι τύπου Ale. Κονσέρβες με έτοιμες συνταγές μπορείτε να βρείτε εδώ. Για όσους ενδιαφέρονται να παραγγείλουν από το εξωτερικό υπάρχει η ιστοσελίδα της εταιρίας Brouwland (http://www.brouwland.com/en/) η οποία έχει απίστευτη ποικιλία από προϊόντα.

Δεν νομίζω ότι χρειάζεται να επεκταθώ περισσότερο. Όποιος τύχει να διαβάσει το παρόν και ενδιαφέρεται, θα μπορέσει μέσω των link που δίνω, να αρχίσει να ψάχνει το θέμα. Αναρτώ δύο φωτογραφίες από τις μπύρες που φτιάχνω αυτή τη στιγμή και σε όσουν ακολουθήσουν το παράδειγμα μου, εύχομαι καλές ζυμώσεις!!!

Η Coffee Stout που ζυμώνει στον πρώτο κάδο. Την έβαλα την περασμένη Παρασκευή. Το Σάββατο θα κάνω μετάγγιση στον δεύτερο κάδο, σε 10 μέρες από τότε θα εμφιαλώσω και ένα μήνα μετά την εμφιάλωση θα είμαι έτοιμος για κατανάλωση!
Η Belgian Triple που έχω εμφιαλώσει εδώ και 1 εβδομάδα. Είναι μπύρα που χρειάζεται δίμηνη ωρίμανση. Σε 1 μήνα από τώρα θα είναι έτοιμη για κατανάλωση!

Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Είμαστε η χώρα..

Γράφει ο Αντώνης Πανούτσος

Eίμαστε η ισλαμική δημοκρατία της Ευρώπης. Η χώρα με τα περισσότερα ταμπού, η χώρα που αυτός που τα περνάει καλά είναι αυτός που σκάει. Η χώρα που δεν τολμάς να γράψεις στην προσωπική σελίδα σου στο Facebook ένα αστείο για τον Κολοκοτρώνη, που δεν θα σκεφτόσουν να πεις ότι κανένας δεν σκοτώθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο, επειδή οι Αριστεροί θα πάθουν λαλά. Είμαστε μια χώρα που αν δεν θέλεις να τραβιέσαι, καλύτερα να μη μιλάς για τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον Εμφύλιο, το 1821, την αρχαιότητα και την επταετία ή που αν θέλεις να μιλήσεις πρέπει να λες τις πιο ανώδυνες κοινοτοπίες, διότι και με στοιχεία να μιλάς, το επιχείρημα «Τι είναι αυτά που λες για τον Μέγα Αλέξανδρο;» είναι αρκετό για να τα διαψεύσει. Τέλος, είμαστε η χώρα που όταν όλα αυτά συμβαίνουν, θα βρεθούν πέντε δημοσιογράφοι να κολακεύσουν τον κόσμο κάνοντας τους προσβεβλημένους από αυτά που διάβασαν. Είμαστε η χώρα που όλες οι ομάδες έχουν μεγάλη ιστορία –η Παναχαϊκή κοντεύει να έχει αρχίσει να παίζει ποδόσφαιρο τον 18ο αιώνα–, που παίρνει τα Ολυμπιακά της μετάλλια καθαρά κι όταν πιάνουν μισή χιλιάδα αθλητές της είναι επειδή παντού τα κάνουνε, μόνο που αυτοί δεν τα βγάζουν στη φόρα. Και φυσικά η χώρα που η σχέση της με το χιούμορ είναι όση των Αφγανών με το σαπούνι.

Ακουγα έναν ακροατή στην εκπομπή του Μπάμπη να μιλάει για την επίθεση στο Θέατρο Τέχνης στην Πλάκα, επειδή έπαιζε το «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ». Μετά τα «βεβαίως αυτά δεν πρέπει να γίνονται», ο ακροατής άρχισε να λέει γιατί αυτά πρέπει να γίνονται. Γιατί «το ξέρεις, Μπάμπη, ότι στο έργο λέει ότι το 1999 ο ΠΑΟΚ έχασε το πρωτάθλημα από ανύπαρκτο πέναλτι σε ματς;» και «το ξέρεις, Μπάμπη, ότι το έψαξα κι ότι το 1999 δεν υπάρχει ματς στο τέλος της σεζόν που ο Ολυμπιακός να έχει κερδίσει πέναλτι σε ματς με τον ΠΑΟΚ;». Κι όλα αυτά να λέγονται για ένα έργο του Σταύρου Τσιώλη. Του σκηνοθέτη και σεναριογράφου που έκανε το μοναδικό «Ας περιμένουν οι γυναίκες», που αν καταστραφεί κάθε φωνητικό αρχείο για τις δύο πρώτες τετραετίες του ΠΑΣΟΚ, το έργο φτάνει για να ξέρουμε πώς μιλάγανε εκείνη την εποχή. Την ταινία που υπάρχει ο διάλογος του Μπουλά με τον Ζουγανέλη για τον «ορισμό του πέναλτι» και την ομιλία του Ζουγανέλη για τον έρωτα από ένα Θεσσαλονικιό για μια Αθηναία, που τελειώνει αν στην Τούμπα πέσει ο Ιλια Ιβιτς κι αυτή φωνάξει πέναλτι. Είναι δυνατόν κάποιος που έχει δει την ταινία να στραβώσει με έργο του Τσιώλη; Αλλά μάλλον το ερώτημά μου είναι ρητορικό, επειδή αυτοί που επιτέθηκαν στο θέατρο ανάθεμα όχι να είχαν δει έργο του Τσιώλη, αλλά να είχαν πατήσει το πόδι τους στον κινηματογράφο. Το μόνο που θα καταλάβαιναν αυτοί είναι ένα έργο που στη σκηνή θα ήταν ο Βαρούχας κι ο Βασιλάκης και θα συζητούσαν αν είναι πέναλτι ή όχι. Ετσι που το σκέφτομαι, μια χαρά θα του ερχόταν του Τσιώλη αν ήταν δυνατόν να βάλει τον Βαρούχα και τον Βασιλάκη, όπως είχε τις δύο χοντρές με το κασετόφωνο στο «Ας περιμένουν οι γυναίκες».

Τετάρτη, 26 Ιανουαρίου 2011

Γίνε Αριστερός, είναι εύκολο, είναι της μόδας και δεν κοστίζει...

Το να είναι κανείς αριστερός στην Ελλάδα τα τελευταία τριάντα χρόνια είναι η τέλεια δουλειά. Δεν χρειάζεται να αποδείξεις τα προσόντα σου για να την εξασκήσεις, αρκεί απλά να το δηλώσεις ,δεν απαιτεί κεφάλαια αφού δουλεύεις με τα λεφτά των άλλων, δεν χρειάζεται να εφαρμόζεις ο ίδιος αυτά που απαιτείς από τους άλλους αφού ομολογείς αφοπλιστικά ότι πολεμάς το σύστημα από μέσα κι ακόμα λειτουργεί σαν το καλύτερο πλυντήριο ενοχών, γιατί γαμώτο εσύ "νοιάζεσαι"...Ο αριστερός είναι ωραίος, έχει λύσεις για όλα για "πάσα νόσο και πάσα μαλακία΄', γιατί μόνο αυτός, ξέρει κάποιον που θα βάλει τα λεφτά για να γίνουμε Σουηδία (στις παροχές), ενώ θα συνεχίσουμε να συμπεριφερόμαστε σαν γνήσιοι Έλληνες (στις υποχρεώσεις)... Ο αριστερός δεν χαλάει καρδιές, η αγκαλιά του, τους χωράει όλους, νοιάζεται και παλεύει για τα κεκτημένα δικαιώματα του εργάτη αλλά και του μικρομεσαίου, του αγρότη αλλά και του γιατρού, του ιδιοκτήτη βυτιοφόρου αλλά και του μετανάστη, του εμποροϋπαλλήλου αλλά και του συνταξιούχου (στα 45) της Ολυμπιακής, της ΔΕΗ, του ΟΤΕ κλπ...Ο αριστερός δεν χαραμίζει το χρόνο του σε καπιταλιστικά κολπάκια και διλήμματα, (έσοδα-έξοδα),έχει τη λύση στο τσεπάκι, δουλειά για όλους, βασικό μισθός 1500 ευρώ (χωρίς τα επιδόματα), σύνταξη στα 50 για τους άντρες και στα 30 για τις μητέρες (ακόμα και τις μέλλουσες), δωρεάν παιδεία, χωρίς εξετάσεις, χωρίς βαθμούς, χωρίς όριο χρόνου σπουδών, εξασφαλισμένο πτυχίο, εξασφαλισμένη θέση μετά στο δημόσιο, όλα κομπλέ, στο αριστερό σύμπαν υπάρχει κάποιος "πατερούλης" που αφού κέρδισε το γαλαξιακό τζόκερ θα μας φροντίζει και θα μας αγαπάει όλους, αρκεί να τον ψηφίσουμε...Ο αριστερός δεν αντέχει την αδικία, η ευαίσθητη καρδιά του σπαράζει με το δράμα του μετανάστη, του άστεγου, του κατατρεγμένου, γι αυτό απαιτεί από το κράτος ( από μας τους υπόλοιπους δηλαδή) να τους φροντίσει, να τους μορφώσει να τους βρει δουλειά και σπίτι, να φοβερίσει τους Αμερικάνους να πάρουν τα στρατά τους, από τις χώρες τους...Ο αριστερός στην Ελλάδα δεν ένιωσε ποτέ την ανάγκη να αναρωτηθεί γιατί εκεί που κυβέρνησε ο "πατερούλης" τα παιδιά του λακίσανε μόλις τους δόθηκε η ευκαιρία και τώρα είναι πιο αμερικανάκια κι απ' τους Αμερικάνους, γιατί δεν τρώγανε με χρυσά κουτάλια αλλά με το δελτίο, γιατί δεν μένανε σε μεζονέτες αλλά σε θλιβερά μπλόκ, γιατί άμα παραπονιόντουσαν που το χαρτί υγείας ήταν σαν γυαλόχαρτο, τους έκανε επίσκεψη η μυστική αστυνομία και τους έτρωγε το μαύρο σκοτάδι... Ο Έλληνας αριστερός δίνει μορφή στο κενό, οπτικοποιεί την ανοησία, το παράλογο, τον τζάμπα μάγκα, τον φανατικό Σταρχιδιστή. Αποκλειστικός αντιπρόσωπος και διακινητής της ευαισθησίας, δικαιούται τα πάντα και δεν χρωστάει τίποτα, παλεύει και θέλει να αλλάξει τον κόσμο όλο, εκτός απ' τον (συνήθως θλιβερό συνδικαλιστή) εαυτό του...

Γλαφυρό και εύστοχο σχόλιο του "Κώστας Μ" στο www.Protagon.gr στο άρθρο του Σταύρου Θεοδωράκη με τίτλο: "Πόσους Μετανάστες θέλουμε;".