Τρίτη, 8 Φεβρουαρίου 2011

Είμαστε η χώρα..

Γράφει ο Αντώνης Πανούτσος

Eίμαστε η ισλαμική δημοκρατία της Ευρώπης. Η χώρα με τα περισσότερα ταμπού, η χώρα που αυτός που τα περνάει καλά είναι αυτός που σκάει. Η χώρα που δεν τολμάς να γράψεις στην προσωπική σελίδα σου στο Facebook ένα αστείο για τον Κολοκοτρώνη, που δεν θα σκεφτόσουν να πεις ότι κανένας δεν σκοτώθηκε μέσα στο Πολυτεχνείο, επειδή οι Αριστεροί θα πάθουν λαλά. Είμαστε μια χώρα που αν δεν θέλεις να τραβιέσαι, καλύτερα να μη μιλάς για τη Μικρασιατική Καταστροφή, τον Εμφύλιο, το 1821, την αρχαιότητα και την επταετία ή που αν θέλεις να μιλήσεις πρέπει να λες τις πιο ανώδυνες κοινοτοπίες, διότι και με στοιχεία να μιλάς, το επιχείρημα «Τι είναι αυτά που λες για τον Μέγα Αλέξανδρο;» είναι αρκετό για να τα διαψεύσει. Τέλος, είμαστε η χώρα που όταν όλα αυτά συμβαίνουν, θα βρεθούν πέντε δημοσιογράφοι να κολακεύσουν τον κόσμο κάνοντας τους προσβεβλημένους από αυτά που διάβασαν. Είμαστε η χώρα που όλες οι ομάδες έχουν μεγάλη ιστορία –η Παναχαϊκή κοντεύει να έχει αρχίσει να παίζει ποδόσφαιρο τον 18ο αιώνα–, που παίρνει τα Ολυμπιακά της μετάλλια καθαρά κι όταν πιάνουν μισή χιλιάδα αθλητές της είναι επειδή παντού τα κάνουνε, μόνο που αυτοί δεν τα βγάζουν στη φόρα. Και φυσικά η χώρα που η σχέση της με το χιούμορ είναι όση των Αφγανών με το σαπούνι.

Ακουγα έναν ακροατή στην εκπομπή του Μπάμπη να μιλάει για την επίθεση στο Θέατρο Τέχνης στην Πλάκα, επειδή έπαιζε το «Ταξιδεύοντας με τον ΠΑΟΚ». Μετά τα «βεβαίως αυτά δεν πρέπει να γίνονται», ο ακροατής άρχισε να λέει γιατί αυτά πρέπει να γίνονται. Γιατί «το ξέρεις, Μπάμπη, ότι στο έργο λέει ότι το 1999 ο ΠΑΟΚ έχασε το πρωτάθλημα από ανύπαρκτο πέναλτι σε ματς;» και «το ξέρεις, Μπάμπη, ότι το έψαξα κι ότι το 1999 δεν υπάρχει ματς στο τέλος της σεζόν που ο Ολυμπιακός να έχει κερδίσει πέναλτι σε ματς με τον ΠΑΟΚ;». Κι όλα αυτά να λέγονται για ένα έργο του Σταύρου Τσιώλη. Του σκηνοθέτη και σεναριογράφου που έκανε το μοναδικό «Ας περιμένουν οι γυναίκες», που αν καταστραφεί κάθε φωνητικό αρχείο για τις δύο πρώτες τετραετίες του ΠΑΣΟΚ, το έργο φτάνει για να ξέρουμε πώς μιλάγανε εκείνη την εποχή. Την ταινία που υπάρχει ο διάλογος του Μπουλά με τον Ζουγανέλη για τον «ορισμό του πέναλτι» και την ομιλία του Ζουγανέλη για τον έρωτα από ένα Θεσσαλονικιό για μια Αθηναία, που τελειώνει αν στην Τούμπα πέσει ο Ιλια Ιβιτς κι αυτή φωνάξει πέναλτι. Είναι δυνατόν κάποιος που έχει δει την ταινία να στραβώσει με έργο του Τσιώλη; Αλλά μάλλον το ερώτημά μου είναι ρητορικό, επειδή αυτοί που επιτέθηκαν στο θέατρο ανάθεμα όχι να είχαν δει έργο του Τσιώλη, αλλά να είχαν πατήσει το πόδι τους στον κινηματογράφο. Το μόνο που θα καταλάβαιναν αυτοί είναι ένα έργο που στη σκηνή θα ήταν ο Βαρούχας κι ο Βασιλάκης και θα συζητούσαν αν είναι πέναλτι ή όχι. Ετσι που το σκέφτομαι, μια χαρά θα του ερχόταν του Τσιώλη αν ήταν δυνατόν να βάλει τον Βαρούχα και τον Βασιλάκη, όπως είχε τις δύο χοντρές με το κασετόφωνο στο «Ας περιμένουν οι γυναίκες».

9 σχόλια:

Michalis Melidonis είπε...

Τώρα που ανατρέπονται
τα καθεστώτα εκεί,
θα αλλάξει τπτ
εδώ;

Καλησπέρα :-)

Alexandros είπε...

Γεια σου Μιχάλη

Για να αλλάξει κάτι εδώ, πρέπει να ξεπεραστεί (προς τα κάτω) κάποιο όριο ευημερίας. Οι περισσότεροι Έλληνες "τα βγάζουν πέρα". Εκεί, είχαν φτάσει στο αμήν και λόγω πείνας αλλά κυρίως λόγω της καταπίεσης. Στην Ελλάδα δύσκολα θα δούμε τέτοιες καταστάσεις τουλάχιστον τα προσεχή χρόνια. Για αργότερα δεν μπορώ να προβλέψω.

Michalis Melidonis είπε...

Δλδ δίχως πτώχευση,

σωτηρία γιόκ;; :-)

Ανώνυμος είπε...

Ωραια ποστ κανεις φιλε Σαμιωτη αλλα μη περνεις και πολυ στα σοβαρα τις αναλυσεις του νεοφιλελευθερου τρολ Μανδραβελη(διαβασα το ποστ για τους μυθους της κρισης) και μπορω να σε διαβεβαιωσω οτι ουτε τα μισα απο αυτα που εχει πει ο τυπος ειναι αληθεια.

Μιας και τελιωσα και εγω τη σχολη των Μαγων(Οικονομικα ντε :P) μπορω να σου πω μετα βεβαιοτητος οτι η Οικονομικη Επιστημη ειναι κοινωνικη επιστημη σε αντιθεση με οτι μας λενε τα τρολς με τα ακατανοητα μαθηματικα μοντελα CDS,CDO και τρεχα γυρευε.Ως λοιπον κοινωνικη επιστημη(οπως ειναι και η δημοσιογραφια) ειναι λογικο να μην ειναι αντικειμενικη...

Το Θεμα ειναι οτι εχουμε βαλει πανω απο την κοινωνια την οικονομια.Ακριβως ομως επειδη η οικονομια ειναι ανθρωπινο κατασκευασμα μπορουμε να την ορισουμε εμεις.Οσον αφορα αυτα που ονομαζουμε Οικονομικη Πολιτικη ειναι ποια κοινωνικη ομαδα θες να πηδηξεις και ποια να ευνοησεις.Και ειδικα στην Ελλαδα εχουμε καταλαβει πολυ καλα ποιους ευνοει το συστημα(και δεν εννοω τους κομματικους στρατους) αλλα τις τραπεζες... ;)

Υ.Γ Πολυ καλο το Χρεοκρατια αλλα με αρκετα κενα...

Alexandros είπε...

Γεια σου ανώνυμε.

Δεν θα διαφωνήσω ότι η οικονομία είναι περισσότερο κοινωνική επιστήμη και λιγότερο θετική. Πιστεύω όμως ότι σε αυτό δεν διαφωνούν ούτε ο Πάσχος, ούτε ο Στέφανος Μάνος, ούτε ο Αλέκος Παπαδόπουλος. Οι φιλελεύθερες απόψεις στην Ελλάδα έχουν κατασυκοφαντηθεί καθώς η Αριστερή κουλτούρα είναι κυρίαρχη. Άσχετα αν αυτό δεν αποτυπώνεται στις εκλογές. Κατά βάθος οι Έλληνες είναι περισσότερο Αριστεροί απ' ότι ακόμα και οι ίδιοι νομίζουν.
Η οικονομική Πολιτική είναι μία τόσο ευρεία έννοια που θέλει τεράστια ανάλυση. Κατά την γνώμη μου, πετυχημένη οικονομική πολιτική είναι αυτή που ανεβάζει το γενικό βιωτικό επίπεδο και όχι αυτή που εξισώνει τους ανθρώπους. Διότι αν η εξίσωση των ανθρώπων είναι προς τα κάτω (π.χ. Κούβα, Βόρεια Κορέα, πρώην ανατολικό μπλοκ κλπ)συγγνώμη αλλά δεν θα πάρω. Προτιμώ τις ανισότητες και ας είμαι από τους χαμένους. Προτιμώ να υπάρχουν τράπεζες να "μου ρουφούν το αίμα" παρά να υπάρχει μία μόνο κρατική τράπεζα, ένα τεράστιο κράτος-τέρας και να αποφασίζει για τα πάντα στην ζωή μου. Στην πολιτική δεν υπάρχουν τέλειες λύσεις. Νομίζεις ότι εμείς οι φιλελεύθεροι δεν βλέπουμε τις παθογένειες του συστήματος; Φυσικά και τις βλέπουμε.

Υ.Γ. : Όσον αφορά το Deptocracy μάλλον δεν θα το δω. Από τις κριτικές που διάβασα είναι μόνο καταγγελτικό και δεν προχωράει σε προτάσεις. Τα βαρέθηκα αυτού του τύπου τα ντοκυμαντέρ.

Ανώνυμος είπε...

Αν να με συμπαθα η αφεντια σου...Δεν συκοφαντω τις αποψεις των φιλελευθερων,ουτε προερχομαι απο καποια αριστερη γκρουπα.

Σε αυτα τα οποια αντιτιθεμαι ειναι ας πουμε το βραχυπροθεσμο κερδος που αντιπροσωπευει το χρηματιστιριακο κεφαλαιο κοινως οι ραντιερηδης.Ας πουμε η Αγγλοσαξωνικη εκδοχη του καπιταλισμου... ;).Οι φιλελεθεροι ιστορικα σιχαινονταιν τις λογικες βραχυπροθεσμου κερδους που πρεσβευει το χρηματιστηριακο κεφαλαιο.

Η αντιπαλότητα των ραντιέρηδων με τους φιλελεύθερους (τους original όχι τους σημερινούς γιαλαντζί) αντλεί την καταγωγή της στο διαφωτισμό. Εκεί, η νέα σκέψη θεωρούσε αδιανόητα τα ειδικά προνόμια και τα ενοίκια που προσφέρονταν σε διάφορους αξιωματούχους, αριστοκράτες (και τις περιοχές τους), χωρίς κάποιο παραγωγικό όφελος.

Και είχαν αρκετό δίκιο, καθώς αυτά τα προνόμια (η παλιά διαφθορά όπως την ονόμαζαν) στερούσαν πόρους από την οικονομία χωρίς να προσφέρουν κάτι σε αντάλλαγμα. Το να πληρώσεις διόδια για να περάσεις μια γέφυρα δεν ήταν ποτέ επένδυση αλλά ενοίκιο. Κάτι που ισχύει μέχρι σήμερα (τα έργα BOT -buy operate transfer- είναι ελαφρά συγκαλυμμένες συμβάσεις ενοικίων).

Η παλιά διαφθορά μάλιστα κέρδιζε ενοίκια και με τα ομόλογα τα οποια εκδίδονταν συνήθως για να χρηματοδοτήσουν πολέμους.
Αυτή η ραντιέρικη τάξη, ειδικά στην ευρώπη δεν εξαφανίστηκε ποτέ. Τα έξυπνα τμήματά της απλά μεταμορφώθηκαν. στην αγγλία μετακόμισαν στο σίτι αναζητώντας ειδικές ρυθμίσεις στο εμπορικό βρετανικό πνεύμα, στη γερμανία αντίθετα κατευθύνθηκαν περισσότερο προς τη βιομηχανία. Στις ΗΠΑ είχαν μικρότερη ισχύ, αλλά πολύ σημαντική (σε αντίθεση με ό,τι φαντασιώνονται οι αμερικάνοι για τους εαυτούς τους περί αυτοδημιουργητων).

Η μοναδική περίοδος που γνωρισε σημαντική υποχώρηση ο ραντιερισμός, ήταν πρακτικά η περιοδος 45-75 όπου οι ΗΠΑ χρησιμοποιώντας τον πληθωρισμό και την προοδευτική φορολογία έδωσαν μεγαλύτερο βάρος στα εισοδήματα της εργασίας και της παραγωγής έναντι του rent seeker.

Ολα αυτα τα εγραψα για να καταλαβεις οτι δεν πρεσβευω αντικαπιταλιστικες διαθεσεις.Απλως εχω διαφορετικες αποψεις για το πως θα επρεπε να λειτουργει η οικονομια.That's all :)

24χρονος αποφοιτος οικονομικων

Alexandros είπε...

Οι απόψεις σου, συμβαδίζουν σε μεγάλο βαθμό με αυτές του Μανδραβέλη. Αν διαβάσεις την αρθρογραφία του, θα διαπιστώσεις ότι έχετε πολλά περισσότερα κοινά από διαφορές. Τώρα όσον αφορά το ποστ για τους μύθους της κρίσης δεν είμαι ειδικός αλλά δυσκολέυομαι να βρω ψέματα. Ως ειδικός που είσαι, πες μου που κάνει λάθος ο Μανδραβέλης να καταλάβω. Εγώ τον βρίσκω πολύ λογικό σε αυτά που γράφει.

Ανώνυμος είπε...

Κοιτα η Ελλαδα ειναι μια περιπτωση απο μονη της.
Η ελληνικη κοινωνια ειναι βαθυτατα μικροαστικη και ραντιερικη.Τι εννοω με αυτο?
Η ελληνικη οικονομια εχει ως επι το πλειστον 3 παραγωγικες πυλωνες.Ο ενας ειναι ο τουρισμος(κακα ρουμς του λετ) ο δευτερος ειναι η ναυτιλια(που την εχουμε αφορολογητη) και ο 3ος ειναι η οικοδομη. :)
Το ποσοστο ιδιοκατοικησης στην Ελλαδα ηταν τη δεκαετια το 1970 ηδη 60%.Εν απουσια σοβαρης αστικης ταξης στην Ελλαδα(δν ειχαμε ποτε τι να κανουμε) ολα τα φτηνα δανεια πηγαν στην ανθιση της οικοδομης με αποτελεσμα αυτο το ποσοστο πλεον να γιγαντωθει(περιπου 80-85%)

Ιστορικά η οικονομική ισχύς του κράτους συνέδεεται με κράτη που δεν είχαν δυνατότητα (ή δεν ήθελαν) να συλλέξουν αρκετούς φόρους (όπως η αυστρο-ουγγαρία). Έτσι έπιαναν μερικά μονοπωλιακά μαγαζιά γωνία κι έκαναν τη δουλειά τους. Η ελλάδα θα μπορούσαμε να πούμε πως ήταν μέρος αυτής της λογικής, αλλά τα κρατικά μαγαζιά δεν επέδειξαν ιδιαιτερες αρετές στη συλλογή χρήματος και την εξυπηρέτηση των πελατών με αποτέλεσμα να έχουμε όλοι αυτή την κάκιστη άποψη για τις δημόσιες επιχειρήσεις.

Ο ελληνικός μικροκαπιταλισμός άγεται από διάφορες μόδες. βιντεοκλαμπ, ειδη δώρων, πιτσαρίες, μαγαζιά κινητής κλπ κλπ κλπ. Μεγάλο μέρος της επιβίωσής του το οφείλει στο ότι οι υπόλοιποι είχαν χρήματα να ξοδέψουν. Όχι πια, σωστό. γιαυτό λέω πως το 2004 που ήταν όλοι και πολύ γαμώ μπορεί και να έπειθε μερικους/
Αλλά όλη αυτή η can do νοοτροπία μου θυμίζει το νεοφιλελεύθερο όνειρο πως πάντα υπάρχει κάπου μια αγορά που πηγαίνει καλά. Έτσι το 83 έπρεπε να είσαι ηλεκτρονικός, το 92 software developer, το 2000 να γινόσουν τραπεζικός και το 2004 κτηματομεσίτης. Μέχρι σήμερα ελπίζω να μάζεψες αρκετά για να γίνεις ραντιέρης. Και είναι εμφανές πως εάν δεν τα κατάφερες δεν φταίει το συστημα φταις εσύ που δεν εκμεταλλεύθηκες τις ευκαιρίες.

Η Ελλαδα ειναι μια καπιταλιστικη χωρα με πολλα προκαπιταλιστικα στοιχεια(σοβαρο παραδειγμα τετοιας ειναι οι πολλες μικροεπιχειρησεις ακριβως λογω απουσιας σοβαρης αστικης ταξεως).Επισης ακριβως λογω αυτου του γεγονοτος το ολο συστημα στηριχθηκε στην υπερβολικη παραγωγη ακινητων στα πλαισια του ελληνικου ραντιερισμου (2-3 διαμερισματα να νοικιαζουμε ;))
Αυτος ο μικροαστικος πολτος που δημιουργηθηκε δεν εχει εμφανη διαχωριστικα σημαδια ταξεων οπως τα οριζουμε στις υπολοιπες δυτικες δημοκρατιες.
Εξου και η αναλυση των αριστερων που λενε απλως οι εργαζομονοι... ;)

Αυτο το εκμεταλλευτηκε στο επακρο το ΠΑΣΟΚ της δεκαετιας του 80.Το οποια εγω δεν εζησα μιας και γεννηθηκα το 87'.Απλως τα ξερω λογω της ενασχολησης μου με την ιστορια.

Y.Γ Δεν ειμαι κανενας ειδημων απλως προσπαθω να ερμηνευσω το κοσμο γυρω μου. :)

mrwilliam είπε...

Γεια σας, Μήπως χρειάζεστε ένα δάνειο από τις πιο αξιόπιστες και αξιόπιστη εταιρεία
στον κόσμο? αν ναι, τότε επικοινωνήστε μαζί μας τώρα για προσφέρουμε δάνειο σε όλους
κατηγορίες αιτούντων να είναι εταιρείες ή για τη χρήση του προσωπικού. Προσφέρουμε
δάνειο με επιτόκιο 3%, επικοινωνήστε μαζί μας μέσω email:
qmank011@gmail.com

(1) Ονοματεπώνυμο
(2) Πλήρης Διεύθυνση
(3) Χώρα
(4) Ηλικία
(5) Επάγγελμα
(6) Πείτε τον αριθμό τηλεφώνου
(7) Φύλο:
(8) Ποσό δανείου που απαιτείται:
(9) Διάρκεια Δανείου

Στείλτε μας email στο: qmank011@gmail.com