Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009

TO ΔΕΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ


Χάρτης οδών Ιταλίας

Στις 10:30 το πρωί της Τετάρτης, 19 Αυγούστου, αναχωρήσαμε για Ρώμη. Όλοι οι δρόμοι οδηγούν στη Ρώμη που λένε. Με ασφαλή οδηγό το GPS που, εκτός του ότι δεν κάνει λάθη πορείας, σου προσφέρει και μία εποπτεία της διαδρομής καθώς εμφανίζει στην οθόνη τα χιλιόμετρα και τον χρόνο που σου απομένουν για να φτάσεις στον προορισμό σου, ξεκινήσαμε για να βγούμε από την πόλη της Νάπολη και μέσω της Autostrade Α1 (χάρτης) να πάμε στη Ρώμη. Η απόσταση είναι περίπου 250 χιλιόμετρα και με μέση ταχύτητα 100 χλμ/ώρα σε δυόμιση ώρες είσαι εκεί. Η Εθνική οδός είναι σε πολύ καλή κατάσταση , υπάρχει διαχωριστική νησίδα σε όλο το μήκος της διαδρομής και ανά 20-30 χιλιόμετρα μπορείς να σταματήσεις για βενζίνη και φαγητό.
Φωτογραφία (1)

Το μόνο μειονέκτημα που μπορώ να αναφέρω είναι η υπερβολική κίνηση που συναντήσαμε τόσο σε φορτηγά όσο και σε Ι.Χ. Στα μισά της διαδρομής σταματήσαμε για Gasolio και πρόχειρο φαγητό. Και ενώ για να βάλουμε Gasolio (1,16 euro/lt, πιο φτηνό από την βενζίνη στη Σάμο) ήταν σχετικά γρήγορο, μέσα στο μαγαζί γινόταν χαμός! Δεκάδες Ιταλοί περίμεναν στην ουρά για έναν εσπρέσο στα γρήγορα, το σελφ σέρβις είχε τιγκάρει και μόνο ένα κρύο σάντουιτς μπορούσες να πάρεις για να μην περιμένεις πολλή ώρα. Μετά από λίγο βγήκαμε ξανά στην Autostrade με σκοπό να το πάμε σερί μέχρι την Ρώμη. Έτσι και έγινε. Φτάσαμε στο ξενοδοχείο Milton Roma στις 2.00 μ.μ και αφού ξεκουραστήκαμε για μία ώρα βγήκαμε για φαγητό.

Hotel Milton Roma

Ποτέ μην κάνετε το λάθος να βγείτε για φαγητό σε μία άγνωστη πόλη όντας τελείως νηστικοί. Η μεγάλη πείνα δεν σε αφήνει να σκεφτείς καθαρά. Το μόνο που σε νοιάζει είναι να γεμίσεις όσο το δυνατό πιο γρήγορα το άδειο σου στομάχι. Αυτές οι καταστάσεις είναι η χαρά των τουριστικού τύπου εστιατορίων που βρίσκονται στις πλατείες και πλησίον των αρχαιολογικών χώρων. Ήταν αδύνατον να ψάξουμε για καλό και φτηνό μαγαζί. Πήραμε λοιπόν το Μετρό και κατεβήκαμε στο μόνο μέρος που ξέραμε. Στο Κολοσσαίο. Βρήκαμε ένα εστιατόριο 500 μέτρα μακριά, φάγαμε τουριστικού τύπου φαγητό, πληρώσαμε 40 ευρώ και φύγαμε για να δούμε τα άπειρα αξιοθέατα της πόλης.
Αγχωτική πόλη η Ρώμη για τον τουρίστα. Ούτε σε μία βδομάδα δεν τα βλέπεις όλα όσα πρέπει και αξίζει να δεις. Πόσο μάλλον σε τρεις μέρες που θα μέναμε εμείς. Όπως γνωρίζουν και όσοι έχουν πάει, η Ρώμη έχει πληθώρα αρχαιολογικών χώρων, μουσείων, γλυπτών και πλατειών. Ίσως να είναι η πρωτεύουσα με τα περισσότερα αξιοθέατα στον κόσμο. Δεν μπορώ να φανταστώ κάποια πόλη με περισσότερα. Ενδεικτικά αναφέρω το πασίγνωστο Κολοσσαίο, την Ρωμαϊκή αγορά, και τον Παλατίνο λόφο που βρίσκονται στο ιστορικό κέντρο. Η περιοχή αυτή ήταν η καρδιά της αρχαίας Ρώμης και κατ' επέκταση της μεγάλης Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας Στα όρια του ιστορικού κέντρου βρίσκεται το Καπιτώλιο με τα μουσεία του. Πιο μακριά και προς τα βόρεια του Καπιτωλίου βρίσκεται η πασίγνωστη Φοντάνα ντι Τρέβι. Περίμενα να δω κάτι πιο εντυπωσιακό. Η Φοντάνα είναι εκπληκτική αλλά ο χώρος γύρω από αυτήν είναι πολύ μικρός και ο κόσμος που είναι μόνιμα μαζεμένος εκεί δεν σε αφήνει να την χαρείς. Νόμιζα ότι θα υπάρχει μεγαλύτερη άνεση χώρου, αλλά στην πραγματικότητα ήταν ο ένας πάνω στον άλλο. Ακόμα πιο βόρεια βρίσκεται μία υπέροχη πλατεία με το όνομα Piazza di Spagna. Ανεβαίνοντας μέχρι επάνω τα σκαλοπάτια που βρίσκονται στην πλατεία, έχεις την θέα που φαίνεται στην φωτογραφία (1). Υπέροχα μέρη να πας είναι η Πλατεία Navona , η Πλατεία Repubblica , το Πάνθεον και η Πλατεία del Popolo. Τις ωραιοτέρες αναμνήσεις έχω από την βραδυνή βόλτα στον Τίβερη. Υπέροχο το ποτάμι και οι γέφυρες του, με αποκορύφωμα την γέφυρα Umberto I. Όταν στέκεσαι στη γέφυρα και κοιτάς δυτικά βλέπεις αυτό που φαίνεται στη φωτογραφία (2).

Φωτογραφία (2)

Η πόλη έχει αμέτρητες καθολικές εκκλησίες με προεξέχουσα βεβαίως την Βασιλική του Αγ. Πέτρου στο Βατικανό. Μόνο για να επισκεφτείς το Βατικανό και τα μουσεία του θέλεις μία ημέρα. Κοντολογίς, για να δεις την Ρώμη θέλεις 6-7 μέρες σίγουρα. Εμείς δεν πήγαμε σε μουσεία. Δεν προλαβαίναμε Μπήκαμε στο Κολοσσαίο περιμένοντας 45 λεπτά στην ουρά. Η ζέστη ήταν αφόρητη. Είχε τέτοιο καύσωνα που ήμασταν τυχεροί που δεν πάθαμε ζημιά. Αργότερα μάθαμε ότι εκείνη την ημέρα είχε 38 βαθμούς Κελσίου! Επισκεφτήκαμε τις περισσότερες πλατείες, περπατήσαμε πολλά χιλιόμετρα στην Via del Corso και στα στενά δρομάκια μεταξύ Πάνθεον, Φοντάνα ντι Τρέβι και Πιάτσα ντι Σπάνια και ψωνίσαμε από τα σουβενιράδικα. Εγώ ως γνήσιος ποδοσφαιρόφιλος πήρα το αμάξι και πετάχτηκα μέχρι το Ολυμπιακό στάδιο για να δω που παίζει η Ρόμα και η Λάτσιο. Στο γήπεδο δεν μπήκα, αλλά ο χώρος γύρω από αυτό είναι καταπράσινος και ιδανικός για εκδρομή. Παρά το γεγονός ότι ποτέ δεν ήμουν φαν της Ρόμα, επισκέφτηκα την μπουτίκ της ομάδας στην Piazza Colonna και αγόρασα την φανέλα της ομάδας του 1954. Είναι σε στυλ ζακέτας με γιακά και άσπρα κουμπιά.
Ανακεφαλαιώνοντας, θα έλεγα ότι αυτό που μου έκανε εντύπωση στη Ρώμη ήταν η πληθώρα αξιοθέατων (κάθε 100 μέτρα είχε κάτι να δεις!), ο τεράστιος αριθμός τουριστών (ήταν αμέτρητοι...), η ομορφιά του Τίβερη και των παραποτάμιων δρόμων του και το Πάνθεον. Δεν έχει νόημα να επεκταθώ περισσότερο στα των αξιοθέατων καθώς οι τουριστικοί οδηγοί τα λένε πολύ καλύτερα από εμένα. Μόνο δύο-τρεις συμβουλές θα δώσω πάλι: Να πάτε στη Ρώμη την άνοιξη. Θα αποφύγετε την αποπνικτική ζέστη του καλοκαιριού και θα βρείτε όλα τα μαγαζιά ανοιχτά. Να πάρετε ένα άδειο μπουκάλι νερό και να το γεμίζετε από τις αμέτρητες βρύσες της πόλης. Το φτηνότερο μικρό εμφιαλωμένο μπουκάλι είχε 1,5 ευρώ. Να προετοιμαστείτε ρωτώντας γνωστούς και φίλους για καλά εστιατόρια κοντά στο κέντρο διότι τα τουριστικά είναι σκέτη απάτη. ΝΑ μείνεται σε ξενοδοχείο κοντα σε στάση Μετρό. Με το Μετρό γυρίζεις πολύ εύκολα όλα τα αξιοθέατα της πόλης.

Τετάρτη 2 Σεπτεμβρίου 2009

Η ΑΡΧΗ ΤΗΣ ΠΕΡΙΗΓΗΣΗΣ

Τα τελευταία χρόνια κάνουμε διακοπές στο εξωτερικό. Το 2007 πήγαμε Ισπανία, το 2008 Σκανδιναβία και φέτος στην Ιταλία. Τις δύο πρώτες φορές πήγαμε με γκρουπ μέσω ταξιδιωτικών πρακτορείων κάτι που είχαμε επιλέξει και το 2004 για να πάμε Τυνησία. Οι εκδρομές σε γκρουπ δεν είναι τόσο φτηνές όσο φαίνεται. Όταν σου λέει το πρακτορείο ότι με 550 ευρώ πηγαίνεις 5 μέρες στη Ρώμη, βάλε εσύ 800 ευρώ το άτομο για να είσαι μέσα. Καταρχάς δεν συμπεριλαμβάνονται οι φόροι των αεροδρομίων. Επίσης, στο παραπάνω ποσό δεν συμπεριλαμβάνεται τίποτα επιπλέον πέραν των εισιτηρίων μετ’ επιστροφής και της διαμονής στο ξενοδοχείο μετά πρωινού. Οι εκδρομές σε γειτονικά μέρη είναι προαιρετικές και για να ακολουθήσεις πρέπει να τα σκάσεις. Επίσης η 5η ημέρα είναι η ημέρα της επιστροφής. Οπότε, ουσιαστικά είναι 4 οι ημέρες της διαμονής. Αξίζει να δώσεις 800 ευρώ για μία 4ήμερη εκδρομή στη Ρώμη; Εγώ πάντως λέω όχι. Και το λέω τώρα, που υπάρχει η φοβερή ευκολία του διαδικτύου και μπορείς να τα οργανώσεις όλα από το γραφειάκι σου πίνοντας τον παγωμένο καπουτσίνο σου.

Αυτό κάναμε και εμείς φέτος. Αλλάξαμε συνήθειες και κανονίσαμε τα πάντα μόνοι μας. Μέσω διαδικτύου. Για να πάρουμε αυτήν την απόφαση χρειάστηκε μόνο ένα μαγικό ηλεκτρονικό κατασκεύασμα. Το MLS DESTINATOR φίλοι μου. Πλοηγός οδήγησης (GPS) από τους λίγους! Με φορτωμένους όλους τους χάρτες της Ευρώπης και της Ελλάδας και με φωνητικές οδηγίες για το που να στρίψεις και τι πορεία να ακολουθήσεις. Παλαιότερα είχαμε κάποιους ενδοιασμούς για το κατά πόσο είναι φρόνιμο να πας διακοπές σε μία ξένη χώρα με μοναδικά όπλα ένα οδικό χάρτη και την τύχη του πρωτάρη. Και αν χαθούμε; Αν πάρουμε λάθος δρόμο; Αν δεν μπορέσουμε να βρούμε το ξενοδοχείο; Αν βρεθούμε ξαφνικά στη μέση του πουθενά και δεν ξέρουμε τι να κάνουμε και προς τα που να κατευθυνθούμε; Την άκρη στο τέλος θα την βρούμε, αλλά πόση ώρα θα χάσουμε; Αυτός ήταν ο φόβος (της Βίκυς βασικά..) και για αυτό δεν πηγαίναμε πουθενά μόνοι μας. Το GPS όμως μας έσωσε.

Ήταν αρχές Ιουλίου λοιπόν, και μπαίνοντας στο http://www.booking.com οργανώσαμε την διαμονή μας στην Νάπολη, τη Ρώμη, τη Φλωρεντία, το Μιλάνο, την Βενετία, κλείσαμε ενοικιαζόμενο αυτοκίνητο και συλλέξαμε τις απαραίτητες πληροφορίες για το ταξίδι. Τα ξενοδοχεία, ήταν τριών και τεσσάρων αστέρων και το αυτοκίνητο FIAT BRAVO 1600 κ.ε ντιζελοκίνητο. Σε αυτήν την ανάρτηση θα περιγράψω κάποιες στιγμές μας στη μεγαλούπολη του Ιταλικού Νότου, την πόλη που λατρεύει το Χριστό, την Παναγία και τον… Μαραντόνα.

Για να πάμε στη Νάπολη κλείσαμε ηλεκτρονικά εισιτήρια με την Alitalia. Πτήση Αθήνα-Νάπολη μεσημέρι Δευτέρας στις 17 Αυγούστου. Και ενώ φτάσαμε στο Βενιζέλος και πήγαμε προς το check-in της Alitaliα, καταλήξαμε στην άλλη άκρη του αεροδρομίου να ετοιμαζόμαστε να πετάξουμε με κάποια…. Air One. Αρχίσαμε το χαβαλέ με την Βίκυ. «Ωραία ξεκίνησε η εκδρομή!» , «Αν φτάσουμε τυχεροί θα είμαστε» , «Σε κανένα ερείπιο θα μας βάλουν μέσα» (αυτό το πιστεύαμε πραγματικά…). Εν τέλει πετάξαμε με ένα σχετικά καλό αεροσκάφος (δεν ήταν ούτε Boeing, ούτε AirBus) και με δεδομένη την αλλαγή της ώρας (η Ιταλία είναι μία ώρα πίσω), φτάσαμε στη Νάπολη στις 3 το μεσημέρι. Εκεί αρχίσανε τα πρώτα μικρά μας βάσανα. Χωρίς αυτά άλλωστε τι θα έχεις να θυμάσαι; Φτάνοντας στα γραφεία των εταιρειών ενοικίασης αυτοκινήτων (είχαμε κλείσει με Alamo) αρχίσαμε να διαβάζουμε: Avis , Hertz, Sixt κ.ο.κ. “Ρε συ, που είναι η Alamo; Όλες τις έχει εκτός από αυτήν!» λέει η Βίκυ με αγωνία (ήταν και το άγχος της αρχής του ταξιδιού). Πραγματικά απορήσαμε. Ανοίγω το φάκελο με τα χαρτιά της εκδρομής, βρίσκω την κράτηση για το αυτοκίνητο και με μικρά γράμματα έγραφε : Alamo (Maggiore). Τι την θες την παρένθεση αδελφέ μου και μας κοψοχολιάζεις; Γράψε εκεί με μεγάλα κόκκινα γράμματα M A G G I O R E να βρούμε εμείς την υγειά μας και η Alamo την ησυχία της! Στον γκισέ ήταν μία πενηντάρα Ιταλίδα που μιλούσε αγγλικά με ιταλική προφορά. Αν δεν είχα τη Βίκυ μαζί μου δεν θα έπιανα τίποτα. Κάτι για ασφάλειες έλεγε, για κλοπές, τρακαρίσματα, σπασίματα τζαμιών, 800 ευρώ για ζημιά, 2000 ευρώ για κλοπή (μας έκανε την καρδιά περιβόλι) κάπου ανάμεσα είπε ότι το αμάξι παίρνει Diesel ή αλλιώς στα Ιταλικά Gasolio και αφού μας έδωσε το κλειδί μας ξαπόστειλε λέγοντας να πάμε να πάρουμε το αυτοκίνητο από την θέση 31 του πάρκινγκ της Maggiore. Εύκολο να το λες δύσκολο να το κάνεις… Με 2 ψιλοτεράστιες βαλίτσες και 2 σάκους για τον ώμο να μετατρέπουν την οποιαδήποτε μετακίνηση σε μαρτύριο, βγήκαμε από τον τερματικό σταθμό του Aeroporto di Napoli. Τι ωραία αίσθηση, να βγαίνεις από το αεροδρόμιο και να σε χτυπάει η 35άρα ζέστη της Καμπανίας στη μούρη… Άντε βρες το αμάξι τώρα. Πιο εύκολα βρίσκεις το Ιταλικό Λόττο όταν έχει τζακ ποτ 140 εκατομμύρια. Τελικά, μετά από 20λεπτη περιπλάνηση στα ειδυλλιακά δρομάκια και υπαίθρια πάρκινγκ του αεροδρομίου και 15 ερωτήσεις σε περαστικούς και μη, να την μπροστά μου η θέση 31! Ούτε όταν είχα βγάλει τρεις φορές στη σειρά 31 στα χαρτιά στις καταλήψεις του σχολείου δεν είχα χαρεί έτσι. Ανοίγω το πορτ-μπαγκάζ και βρίσκω ένα κουτί με ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια μέσα. Τι έγινε ρε παιδιά; Κάνει η Maggiore δώρο και παπούτσια τώρα; Κατέληξα στο προφανές συμπέρασμα ότι ο προηγούμενος ενοικιαστής τα άφησε και έφυγε, αλλά τι να το κάνεις; Ντερέκι θα ήταν. Εγώ με το ζόρι φτάνω το 1.67 και αυτός μου άφησε ένα ζευγάρι αθλητικά 45 νούμερο. Τι να τα κάνω ρε μεγάλε; Να μπω μέσα και να διασχίσω το Μεγάλο Κανάλι της Βενετίας; Στο τέλος βέβαια τα κράτησα και τώρα αναπαύονται στην παπουτσοθήκη μου.

Το ηθικό μου είχε αναπτερωθεί παρά το γεγονός ότι δεν είχα ιδέα ούτε κατ’ ελάχιστο κατά που πέφτει το ξενοδοχείο. Αλλά για αυτό δεν πήραμε το GPS; Το βάζω λοιπόν και εγώ στη θέση του και φορτώνω τον προορισμό: Buono Hotel, Via Nuova Poggioreale, 158/G, 80143 Napoli. Βγαίνω από το χώρο του αεροδρομίου και περιμένω να με καθοδηγήσει. Σιγά μην δούλευε! Βρε καλό μου βρε χρυσό μου πες κάτι, από πού στρίβουμε; Ακάθεκτο το μηχάνημα έλεγε μόνο: «Ασθενές σήμα, ελέγξτε την κεραία» Ποια κεραία ρε! Εγώ δεν βλέπω καμία κεραία! Ή μας δουλεύει αυτή η μαλάκο που μιλάει και δίνει οδηγίες ή χάλασε. Που πάμε ρε!! Χωρίς GPS δεν θα βρούμε όχι το ξενοδοχείο αλλά ούτε το αεροδρόμιο για να γυρίσουμε πίσω. Που να ξέρω ο άσχετος ότι πολλές φορές κολλάει; ( μετά το έμαθα, αλλά την ψυχρολουσία την πέρασα). Μήπως ήξερα από GPS και χθες; Τελικά, σε 5-6 λεπτά βρήκε σήμα και άρχισε να μας καθοδηγεί κανονικά. Η πρώτη εικόνα της πόλης ήταν ανησυχητική. Δεν κυκλοφορούσε ψυχή που λένε. Άδειοι οι δρόμοι (καλό αυτό) , κλειστά τα μαγαζιά (κακό αυτό). Οι κάτοικοι της Νάπολης ήταν διακοπές. Μαζική φυγή που λέμε. Φτάσαμε ξενοδοχείο, εγκατασταθήκαμε και την πέσαμε για ύπνο σε ένα δωμάτιο που έβραζε καθώς οι υπεύθυνοι του ξενοδοχείου δεν είχαν προνοήσει να βάλουν τον κλιματισμό.

Buono Hotel

Για την Νάπολη δεν έχω πολλά πράγματα να πω. Το μόνο που έχω να αναφέρω είναι η απίστευτη βρωμιά της, οι απαράδεκτοι δρόμοι της αλλά και οι ωραίες συνοικίες της στα δυτικά, ψηλά στο λόφο. Οι τιμές στα μαγαζιά (τα ελάχιστα που ήταν ανοιχτά) είναι λογικές και μπορείς να πάρεις από εκεί τα παραδοσιακά προϊόντα της Ιταλίας. Θα γλιτώσεις αρκετά χρήματα. Κάνουν την καλύτερη πίτσα, οδηγάνε σας μεθυσμένοι και είναι περισσότερο φιλικοί αλλά λιγότερο επαγγελματίες από τους υπόλοιπους Ιταλούς. Εν κατακλείδι, αν επισκεφτείς την Βόρεια Ιταλία αρχικά, και μετά πας στη Νάπολη θα υποστείς ένα ισχυρό πολιτισμικό σοκ. Πέραν αυτού, τα αξιοθέατα της δεν είναι ιδιαίτερα εντυπωσιακά εκτός του Αρχαιολογικού Μουσείου που είναι αξιόλογο. Η συμβουλή μου: Να πάτε στην Νάπολη μόνο με την προοπτική να συνδυάσετε την εκδρομή με επίσκεψη στην Πομπηία, το Ερκολάνο, τον Βεζούβιο και την υπέροχη ακτή Αμάλφι. Διαφορετικά δεν «λέει». Εμείς τη δεύτερη μέρα πήγαμε μέχρι την Ακτή Αμάλφι (70 χιλιόμετρα). Βγάλαμε εκπληκτικές φωτογραφίες, είδαμε υπέροχα τοπία με απόκρημνες βουνοπλαγιές, φάγαμε καλή πίτσα και απολαύσαμε το φοβερό Ιταλικό παγωτό. Στο γυρισμό από την ακτή Αμάλφι περάσαμε από Σαλέρνο και Πομπηία. Το δεύτερο βράδυ στη Νάπολη το περάσαμε επισκεπτόμενοι τις δυτικές συνοικίες που είναι σαφώς πιο αναβαθμισμένες από την υπόλοιπη πόλη. Την άλλη μέρα (Τετάρτη) μαζέψαμε τα πράγματα μας, τα βάλαμε στο αυτοκίνητο, επισκεφτήκαμε το αρχαιολογικό μουσείο (τις Τρίτες είναι κλειστό και δεν μπορέσαμε να πάμε) και βάλαμε μπρος για την Αιώνια Πόλη. Τελικά μου αρέσει πάρα πολύ να οδηγώ! Δεν βαριέμαι με τίποτα!

Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου 2009

Η ΕΚΔΡΟΜΗ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ ΣΕ ΕΙΚΟΝΕΣ

Πομπηία
Την καλύτερη πίτσα φάγαμε στη Νάπολη
Νάπολη
Ακτή Αμάλφι. Ίσως η καλύτερη φωτογραφία που έχω βγάλει ποτέ!
Ακτή Αμάλφι
Ακτή Αμάλφι
Ρώμη
Ρώμη
Ρώμη
Ρώμη
Ρώμη
Ρώμη
Ρώμη
Ρώμη
Σιένα
Σιένα
Σιένα. Η πιο περίεργη πλατεία που έχω δει
Σιένα
Φλωρεντία
Φλωρεντία
Φλωρεντία
Φλωρεντία
Φλωρεντία
Φλωρεντία
Φλωρεντία
Φλωρεντία
Μπολόνια
Πίζα
Σαν Τζιμινιάνο
Λίμνη Τρασιμένο (Ούμπρια)
Λίμνη Κόμο
Λίμνη Κόμο
Λίμνη Κόμο
Λίμνη Κόμο
Μιλάνο
Μιλάνο
Μιλάνο
Μιλάνο
Μιλάνο
Μιλάνο
Μιλάνο
Βερόνα
Βερόνα
Βερόνα
Βενετία
Βενετία
Νησί Μουράνο, Βενετία
Βενετία
Βενετία
Βενετία